Të ziesh një vezë dhe më pas ta qërosh, është gjëja më elementare. Por disa njërëz nuk ia dalin pa e qëruar vezën në mënyrë ‘perfekte’, madje shpesh nuk kanë edhe durim. U duket sikur e kanë kohë të çuar dëm.
Shumë të tjerë, në një mëngjes të shpejtë ku nuk kanë kohë për ta organizuar mjaft mirë orarin, nuk dinë se sa kohë duhet ta ziejmë vezën. Disa e duan të zierë fort, e disa të lëngshme, pasi thuhet se kanë më tepër vlera ushqyese.
Ja disa këshilla si t’i ziesh vezët
- Vendos vezët në një enë. Ena duhet të jetë e mjaftueshme që vezët të kenë hapësirë mes tyre dhe mos të ndeshen me njëra-tjetrën.
- Hidh ujë të ftohtë, aq sa të mbulohen vezët plotësisht.
- Vendose zjarrin në nivel të mesëm, as të ulët, as të lartë.
- Për vezët e ziera pak, koha e vlimit është 90 sekonda deri në dy 2 minuta. 1 minutë e 45 sekonda deri në 2 minuta e 15 sekonda konsiderohet koha për zierje mesatare dhe 11 deri në 12 minuta, koha për vezët e ziera shumë.
Grupi i fundit i vezëve, pra ato të ziera shumë, kanë një mënyrë shumë të thjeshtë për t’u qëruar. Pasi e ke hequr nga zjarri, ku e ke lënë për të paktën 11 minuta, fute vezën në një gotë me ujë të ftohtë. Pasi ta kesh tundur disa herë në gotë, lëvozhga do të dalë vetë.
E verdha e vezës, por edhe e bardha e saj përmbajnë një sasi të madhe proteinash dhe kolinë, duke u përdorur gjerësisht në recetat e gatimit.
Për shkak të përmbajtjes në sasi të mëdha të proteinave, Departamenti i Agrikulturës së Shteteve të Bashkuara i fut vezët në kategorinë e mishit, në piramidën ushqimore.
Një e bardhë veze përbëhet nga gati 90% ujë dhe 10% proteina. Këto të fundit janë të përbëra nga aminoacidet, të cilat formojnë zinxhirë të gjatë. Kur veza nxehet, ato humbasin mbajtjen te njëra-tjetra, molekulat dhe atomet fluturojnë në mënyrë konfuze andej këndej, në kërkim të partnerëve të rinj. Me anë të këtij rrjeti, e bardha e lëngshme e vezës forcohet, pasi arrin rreth 85 gradë celsius.
E verdha e vezës përbëhet prej ujit, yndyrës, kolesterolit, mineraleve, vitaminave dhe proteinave. Kjo përzierje vepron si emulgator. Ajo pengon lëngjet të përzihen me njëra-tjetrën, për shembull, në prodhimin e majonezës, salcës hollandeze, apo akullores. Por edhe në pikturën me bojëra vaji, e verdha e vezës përdoret si lidhës, për të ashtuquajturat bojëra tempera me vezë.
