Nga: Klementin Mile
Deklarata e Oerd Bylykbashit, se opozita e bashkuar do të marrë 84 mandate në zgjedhjet e ardhshme parlamentare, bëri bujë në media dhe u bë temë bisede e preferuar për shumë qytetarë. Reagimet që prodhoi në publik ajo deklaratë dëshmuan se ish-deputeti Bylykbashi e ka kapur thelbin e zgjedhjeve të ardhshme.
Kështu, publiku u nda në dy grupe me qëndrime të forta, në ata që e besojnë fuqimisht fitoren e thellë të opozitës së bashkuar, pse jo me 84 mandate, dhe në të tjerët që e përqeshin parashikimin e Bylykbashit si të pamundur dhe shumë larg së vërtetës. Këta të dytët, në fakt, janë të mendimit se opozita nuk ka për të marrë më shumë se 48 mandate.
Kështu, edhe pse është e vështirë të thuhet a është apo jo i saktë parashikimi i Bylykbashit (do të na duhet të presim zgjedhjet për këtë), prapëseprapë ish-deputeti i PD-së ka shprehur esencën e zgjedhjeve të ardhshme. Ato do të jenë vendimtare, do të prodhojnë një rezultat të qartë për ta lexuar, do të jenë tërmet, siç do të ishte shprehur Gjiknuri, kolegu i përhershëm i Bylykbashit në tryezat zgjedhore.
Bylykbashi thotë të vërtetën. Fitorja e opozitës nuk pritet të jetë e ngushtë. As humbja nuk pritet të jetë e tillë. Diferenca e thellë, pra, është pritshmëria normale e zgjedhjeve të vitit 2021, ku ose shqiptarët do ta ndëshkojnë rëndë qeverinë për keqqeverisjen, ose do të shkojnë ta konfirmojnë masivisht si një qeverisje për të cilën opozita nuk ka arritur të prodhojë alternativë të besueshme.
Por në fakt, më shumë se sa nga këto argumente pro dhe kundër qeverisë, pushteti në vitin 2021 do të vendoset nga beteja në dy llogore të ndryshme të luftës politike. Për këto llogore Marksi ka shpikur termat “infrastrukturë” dhe “superstrukturë”. Qeveria është e vendosur qartazi në llogoren e infrastrukturës.
Ajo i zotëron tërësisht “mjetet e prodhimit” të votës, që nga pushteti qendror, ku mund të bëjë ligje kundër opozitës, te pushteti lokal, të cilin mund ta përdorë për të kontrolluar dhe motivuar materialisht votuesit, e deri te media, për të propaganduar mesazhet e veta, dhe “të fortët”, për të sjellë vota me anë të metodave të frikës. Opozita, nga ana tjetër, është në llogoren e superstrukturës. Fokusi i saj është te idetë dhe ideologjitë dominuese, te gjërat që njerëzit thonë, imagjinojnë dhe konceptojnë. Synimi i saj është t’i bëjë njerëzit të flasin ndryshe, të zgjerojnë imagjinatën drejt problemeve reale që ka sjellë qeverisja socialiste dhe ta konceptojnë të ardhmen e vendit pa Edi Ramën kryeministër. Prandaj, duke qenë në llogoren e superstrukturës, ligjërimi opozitar merr shpesh tone morale, ligjore dhe fetare.
Zgjedhjet e 25 prillit 2021 janë të paprecedenta sepse, si asnjëherë më parë, qeveria e kontrollon të gjithë infrastrukturën dhe opozita ka akses ekskluziv në superstrukturë. Ndeshja midis imperativit infrastrukturor qeveritar dhe atij superstrukturor opozitar pritet të jetë e ashpër dhe, sikurse e ka parashikuar Bylykbashi, me rezultat të thellë. Në fushën e mendimit politik mendimtarët ndahen përsa i përket rolit dhe rëndësisë së infrastrukturës dhe superstrukturës. Ndërsa për Marksin infrastruktura ka peshën kryesore dhe është përcaktuese në analizë të fundit, për Antonio Gramshin, që flet për hegjemoni kulturore, më e rëndësishme është superstruktura.
Rezultati i zgjedhjeve të ardhshme pritet të jetë i thellë. Në pastë të drejtë Marksi për peshën e infrastrukturës, opozita mund të reduktohet në 48 deputetë, por nëse e vërteta qëndron në anën e Gramshit, aksesi ekskluziv në superstrukturë mund t’i japë opozitës së bashkuar, pse jo, edhe 84 deputetë. /Gazeta Liberale
