Nga: Ervis Iljazaj
Nuk ka dyshim që tetori do jetë një muaj përcaktues për t’i dhënë drejtim ngërçit politik të Shqipërisë. Në tetor priten dy vendime të rëndësishme që do të kenë impakt në politikën tonë. I pari, vendimi i Komisionit të Venecias për konfliktin presidencë-mazhorancë për zgjedhjet e 30 qershorit. I dyti, vendimi i Bashkimit Evropian për çeljen e negociatave me Shqipërinë.
Të dyja këto vendime po mbajnë në ankth palët politike në Shqipëri, nga të cilat mund të lindin situata dhe kontekste krejtësisht të reja, që mund të reformojnë nga e para debatin dhe betejën politike, të cilat as nuk mendohen për momentin.
Ndërsa vendimi i Komisionit të Venecias ka një natyrë teknike dhe kushtetuese, ai për çeljen e negociatave me Shqipërinë do të jetë një vendim më i komplikuar dhe më i vështirë për tu vendosur.
E gjithë çështja është, nëse Bashkimi Euriopian do të marrë një vendim gjeopolitik apo teknik në raport me Shqipërinë?
Nëse BE zgjedh opsionin e dytë, është fare e qartë se Shqipëria në këto kushte ku ndodhet dhe problematikat që ka, të cilat nuk është nevoja për ti përmendur, ka fare pak shanse për çeljen e negociatave. Dhe nëse ndodh kështu, do të na duhet vite të tjera me radhë për tu futur edhe njëherë në këtë proces.
Mirëpo, pikërisht për këtë arsye, Bashkimi Evropian me shumë mundësi, në raport me Shqipërinë, do të zgjedhë vendimin gjeopolitik, për mos ti ndërprerë perspektivën evropiane, jo politikës shqiptare, por qytetarëve shqiptar, të cilat janë mbështetësit më të mëdhenj të integrimit evropian në Ballkan. Dhe këtë gjë, nivelet e larta të politikës evropiane e dijnë fare mirë, e në këtë kuptim, s’do të duan të humbasin një popull aleat të tyre, aq më tepër në një rajon problematik si Ballkani.
Në fakt, Bashkimi Europian gjatë gjithë dekadës së fundit, ka qenë midis dilemës të rëndësisë gjeopolitike që ka rajoni i Ballkanit për të , dhe pamundësisë për të integruar vendet e fundit që kanë ngelur jashtë tij. Pamundësi e cila ka ardhur si pasojë e keqqeverisjes së vendeve të Ballkanit Perëndimor, dhe klimës aspak të mirë që ka ekzistuar në vitet e fundit në politikën evropiane për sa i përket zgjerimit të BE-së.
Jo më kot, për të mbajtur të qetë një rajon të nxehtë si ai i Ballkanit, Bashkimi Evropian është përpjekur nëpërmjet konferencave për të krijuar një zonë të përbashkët pa konflikte, dhe për të mbajtur gjallë prespektivën europiane të këtyre vendeve. Kjo strategji ka filluar që në Konferencën e Selanikut për Ballkanin e deri të samiti i Berlinit. Si të thuash, një përpjekje e Bashkimit Evropian për të mbajtur afër Evropës të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor, që për një arsye ose tjetër nuk e ka merituar integrimin.
Edhe në rastin e Shqipërisë, është e qartë përpjekja e Bashkimit Evropian, sidomos e Gjermanisë, për mos ti ndërprerë rrugën e integrimit. Prandaj, me shumë gjasa, opsioni që do të zgjedhë për Shqipërinë është çelja e negociatave me kusht. Madje, mediat kanë raportuar për 6 kushte që do ti vendosen Shqipërisë. Gjë e cila ndodh me Shqipërinë për shumë vite me radhë, ku Shqipëria ngel në klasë, dhe BE i jep një mundësi për vjeshtë gjithmonë.
Mirëpo, kësaj here është ndoshta është treni i fundit i Shqipërisë dhe shqiptarëve për t’iu bashkuar qytetarëve evropian , ashtu sikurse e meriton. Dhe kjo, nuk është një metaforë që përdoret si shumë herë të tjera, por kësaj herë është totalisht e vërtetë. Dhe nëse nuk e kapim këtë tren, do të ketë pasoja tmerrësisht të mëdha port ë ardhmen e Shqipërisë dhe shqiptarëve.
Politika shqiptare duhet ta kuptojë njëherë e mirë, që tentativat dashamirëse të BE-së për ti dhënë mundësi Shqipërisë sa herë që ajo ngelë në klasë, dhe arsyet gjeopolitike te saj në Ballkan, nuk mund të vazhdojnë në pafundësi. Në fund të fundit, Bashkimi Evropian nuk është një organizatë gjeopolitike si NATO, ku edhe pse Shqipëria nuk e meritoi u bë pjesë e saj. Bashkimi Evropian është një sistem qeverisës i përbashkët, me rregulla dhe ligje të përbashkëta, me ekonomi tregu të përbashkët dhe me standarde të përbashkëta. Dhe nëse Shqipëria nuk i plotëson ato, arsyet gjeopolitike të BE-së ndaj Ballkanit Perëndimor nuk do të kenë më rëndësi edhe për shumë gjatë. /Gazeta Liberale
