Nga: Pierre Haski “Internazionale”
Këtë javë Kina po feston 70 vjetorin e hyrjes së saj në Luftën Koreane në vitin 1950. Për Pekinin, dëshira për të nderuar luftëtarët veteranë, i shtohet dërgimit të një mesazhi luftarak dy kundërshtarëve të mundshëm: Shteteve të Bashkuara dhe Tajvanit.
Lufta Koreane, e zhvilluar midis viteve 1950-1953, është referenca ideale për një periudhë tensioni të madh mes Kinës dhe Shteteve të Bashkuara, sikurse është edhe gjendja aktuale. Në fakt, ai është rasti i vetëm në të cilin ushtritë kineze dhe ato amerikane janë përballur me njëra-tjetrën gjatë shekullit XX, dhe me pasoja të rënda.
Mesazhi i thjeshtë dhe i drejtpërdrejtë i propagandës kineze është ky:”Ne luftuam kur ishim të dobët dhe të varfër, prandaj nuk do të hezitojmë të luftojmë sërish sot, që jemi shumë më të fuqishëm”. Ky koncept, ka meritën e të qenit shumë i qartë.
Ngjarjet e viteve 1950, temë e serialeve të panumërta televizive dhe fjalimeve patriotike, morën formën e një miti. Në atë kohë, ushtria amerikane e gjeneralit Dagllas Mekartur e kishte shpëtuar ushtrinë e Koresë së Jugut nga disfata përballë komunistëve veriorë, dhe po përparonte drejt kufirit kinez.
Ushtarët e masakruar
Por natën e 19 tetorit 1950, Mao Ce Duni urdhëroi 250.000 ushtarë kinezë të kalonin ujërat e akullta të lumit Jalu, duke i befasuar trupat amerikane. Ishte një masakër e vërtetë, edhe sepse kinezët ishin qartazi shumë më të keq-armatosur se amerikanët.
Mao e kishte bazuar bastin e tij mbi numrat, dhe kishte fituar, edhe pse humbje të mëdha, përfshirë atë të djalit të tij. Në javët në vijim, amerikanët u detyruan të tërhiqeshin në vijën aktuale që ndan ende sot dy Koretë.
Për gjeneralin Mekartur ajo tërheqje ishte një gjysmë humbje. I tërbuar nga inati, fituesi i Betejës së Paqësorit gjatë Luftës së Dytë Botërore i kërkoi Uashingtonit autorizimin për të hedhur një bombë atomike ndaj Kinës. Leja u refuzua, dhe gjenerali u lirua menjëherë nga detyra.
A mund të shpërthejë vërtet sot një konflikt i ri i armatosur midis 2 vendeve? Hyrja në luftë kundër Shtetet e Bashkuara, nuk është sigurisht në interesin e Kinës, edhe sepse ekuilibri i forcave është ende kryesisht në favor të amerikanëve. Por gjithsesi, ky mbetet një skenar shqetësues.
Në këtë pikë, Kina mund të përfitojë nga periudha e zgjedhjeve presidenciale në Shtetet e Bashkuara, dhe konfuzioni i mundshëm që do të pasojë shpalljen e rezultateve, për të nisur një sulm ndaj ishullit rebel të Tajvanit.
Prej javësh, Pekini e ka shtuar presionin ndaj ishullit, të pretenduar nga Kina, por që ka një qeveri të zgjedhur në mënyrë demokratike, një ushtri, dhe të gjitha mekanizmat e një shteti të pavarur, përveç njohjes ndërkombëtare që ende mungon.
Kërcënimet, presionet dhe provokimet kineze, kanë nxitur frikën e ndërmarrjes së një grushti shteti, në mos në të gjithë territorin e Tajvanit, të paktën në disa ishuj që varen nga Taipeit, dhe që mund të shërbejnë si një kapital i madh politik për presidentin e plotfuqishëm të Kinës, Xi Jinping.
Ky është mesazhi, aspak qetësues, i përvjetorit të Luftës Koreane. Kjo e Kinës është një lojë e rrezikshme, që mund të sjellë një përshkallëzim të pakontrolluar të situatës. Fakti që analistë dhe ekspertë shumë të respektuar, e konsiderojnë të besueshëm këtë skenar, flet shumë mbi rreziqet e mëdha të periudhës në të cilën po jetojmë.
Burimi i lajmit: https://www.internazionale.it/opinione/pierre-haski/2020/10/21/cina-stati-uniti-guerra-corea
Përshtatur nga TIRANA TODAY
