E mbijetuara e masakrës së Kosovës përballet me sfida të reja në parlament
Parlamenti i ri i Kosovës mblidhet të enjten, por ajo që është bërë çështje rutinë për 18 vite që kur shteti i ri u largua nga Serbia, shënon një tjetër moment historik në një udhëtim të jashtëzakonshëm për një anëtare të re të parlamentit.
Saranda Bogujevci i mbijetoi 16 plumba dhe humbi 14 anëtarë të familjes së saj, përfshirë nënën dhe dy vëllezërit, gjatë goditjes brutale të ushtrisë serbe ndaj shqiptarëve etnikë në krahinën e atëhershme jugore në 1998-99.
Katër vjet më vonë, Bogujevci, atëherë 18 vjeç dhe tre kushërinjtë u bënë viktimat e para etnike shqiptare që dëshmuan para një gjykate serbe rreth mizorive të kryera nga e kryera nga forcat e dhunshme të ish-luftëtarët e Slobodan Millosheviç.
Të enjten ajo do të betohet në parlament si anëtare e partisë opozitare Vetëvendosje, e cila dyfishoi numrin e votave në zgjedhjet e qershorit me premtimin për të luftuar korrupsionin endemik dhe nepotizmin në shtetin e vogël ballkanik.
“Është e vështirë të kalosh këto përvoja dhe të shohësh qeveritë e Kosovës që nuk po punojnë dhe nuk po japin drejtësi për njerëzit, kjo është ajo që më shtyu të futem në politikë“, tha Bogujevci për Reuters, gjatë një vizite në varret e familjes së saj në Podujevë, në veri të kryeqytetit të Prishtinës.
“Gjithmonë kam imagjinuar se çfarë do të ishte Kosova pas 20 vjetësh“, tha ajo. “Unë kurrë nuk kam menduar se do të jetë si kjo që është tani.”
Familja e Bogujevcit u ther në një kopshtin e pas shtëpisë në Podujevë më 28 mars 1999 nga pjesëtarët e një njësie paraushtarake serbe të njohur si Skorpionët. Viktima më e re ishte dy vjeçe. Pesë burra u burgosën eventualisht për vrasjet dhe në vitin 2013 Bogujevci u kthye në Beograd, ku ajo kishte dëshmuar kundër tyre, dhe për të organizuar një ekspozitë në lidhje me vrasjet.
Masakra ndodhi katër ditë pas fillimit të sulmeve ajrore të NATO-s, të cilat do të zgjasin 11 javë, ndërsa Perëndimi u përpoq të ndalë vrasjen dhe dëbimin e civilëve shqiptarë etnikë nga forcat serbe duke kryer një luftë kundër kryengritjes.
Me përfundimin e konfliktit dhe hyrjen e trupave të NATO-s, Bogujevci dhe katër kushërinjtë e mbijetuar u evakuuan në qytetin anglez të Mançesterit ku ajo jetonte dhe studioi të merrte një diplomë universitare në artet interaktive.
Ajo u kthye në atdheun e saj në vitin 2014 për të drejtuar departamentin e kulturës në komunën e Prishtinës.
Bogujevci, tani 32 vjeç, kujton shikimin e parë të një tanku të NATO-s nëpërmjet një dritareje të spitalit të Prishtinës në ditën e 14-të që ajo ishte shtruar, në 12 qershorit 1999. “Për ne kjo do të thoshte liri, nuk do ta harroj kurrë atë moment“.
Bogujevci tani përballet me një betejë të re, në një vend të njohur si të pavarur nga më shumë se gjysma e botës, por që refuzohet nga një vend në Kombet e Bashkuara nga opozita e Serbisë dhe aleati i saj i vetos, Rusia.
Progresi ka qenë i ngadalshëm që kur Kosova shpalli pavarësinë në vitin 2008, me krimin dhe korrupsionin që ka mbytur vendin dhe me përhapjen e varfërisë dhe papunësisë.
“Të përballeshim me luftën ishte shumë më e lehtë, sepse dinim se gjërat do të zgjidheshin sipas mënyrës që ata e zgjidhën, sot është shumë e vështirë të pranosh dhe të gjesh një arsye për atë që po ndodh“, tha Bogujevci.
“Unë e dua jetën, por në të njëjtën kohë mendoj se kam një detyrim moral ndaj Kosovës, Anglisë dhe ndaj njerëzimit për të bërë diçka në bazë të asaj që kam përjetuar“. Përshtati nga Reuters, Tirana Today
