Ish-ministri i Drejtësisë, Ylli Manjani, është i mendimit se Saimir Tahiri nuk ka shanse të dënohet, pasi në gjykatë duhen prova e jo llafe. Ai shkruan që në krye të statusit në Facebook se dosja e tij është e varfër në prova, por mjaft e pasur për lajme.
Manjani i mëshon fort faktit se mungesa e provave dhe ngritja e super akuzave nga ana tjetër, shton shanset për pafajësi. Kjo pasi akuzat pa prova bien.
Në një analizë mjaftë të thjeshtë, ish-ministri të bën të refletosh se në këtë çështje ka shumë boshllëqe të mëdha hetimi. Për rrjedhojë, vlen për tu theksuar se në shoqërinë me shtet ligjor duhen prova. Kjo vlen si për Saimirin, ashtu edhe për armiqtë e tij.
Statusi
Sa më shumë dëgjoj e lexoj në media për çështjen Tahiri, aq më shumë bindem se është një dosje e varfër në prova por e pasur në lajme.
Puna është se në gjykatë duhen prova dhe jo llafe.
Mungesa e provave nga njëra anë dhe ngritja e super akuzave nga ana tjetër, teknikisht (nuk e di nëse është dhe taktikisht) shton shanset për pafajësi.
Herët a vonë akuzat pa prova bien.
Dmth e vetmja gjë që kam kuptuar nga aq sa shkruhet në media është hobby i Sajmirit për lundrimin në det me mjetin e tij dhe, Habilajt janë kushërinjtë e tij.
Të dyja këto elementë Sajmiri u kujdes ti fshihte para publikut por jo para hetimit.
Por ja tani që u zbuluan si lidhet kjo me akuzën e trafikut ndërkombëtar të drogës?!!!
Po me shpërdorimin e detyrës?!
Si është e mundur që nuk qenka hetuar çështja e fikjes së radarëve? Po emaili i policit për prokurorin?!
Pra ka shumë boshllëqe të mëdha hetimi.
E kuptoj fort mirë dëshirën e disave që Sajmiri të dënohet, por ky është emocion, shkumë, dëshirë apo qoftë dhe politikë.
E kuptoj gjithashtu se sjellja politike e vetë Sajmirit ka prodhuar jo pak viktima, që sot kanë të gjithë të drejtë të kërkojnë shpagim.
Por Sajmiri nuk po gjykohet për produktin e punës së tij si ministër.
Gjykimin politik njerëzit e bëjnë me votë, jo me gjykatë.
Në shoqërinë me shtet ligjor duhen PROVA. Kjo vlen si për Sajmirin ashtu edhe për armiqtë e tij. Gjykimet e dënimet e nxitura nga emocione turmash, deklarime politike apo edhe diplomatike janë të PAPRANUESHME!
Duhet të insistojmë gjer në dhimbje që drejtësia të funksionojë ftohtë, e pa ndikuar nga këto emocione dhe pa urdhra. Ky është i vetmi standart.
Kjo logjikë duhet pranuar pa kushte, në radhë të parë ndaj atij që nuk e ke qejf.
Përndryshe, rritja e presionit për gjykime në emër të turmës, apo teorisë së të bërit shembull por pa prova, është shumë shumë e rrezikshme.
Me këtë variant i gjithë populli është “i pandehur”. Të gjithë mund të dënohen për inat apo qejf të dikujt tjetër.
Por kjo nuk është më shoqëri demokratike!!!
Sa më takon nuk e kam pranuar e refuzoj ta pranoj këtë sjellje tërësisht anti shtet, anti-drejtësi e anti- demokraci.
