23 vjet më parë, Shqipëria nisi të përballej një nga momentet më dramatike të historisë së saj. Kuvendi i Shqipërisë shpalli më 2 mars 1997 gjendjen e jashtëzakonshme.
U ndalua qarkullimi i njerëzve nga orët e mbrëmjes deri në mëngjes. Protestat e nisura që në ditët e para të janarit, pas falimetimit të skemave piramidale, sollën rënien e shtetit shqiptar.
Epiqendra e rebelimit ishin qytetet në jug të vendit, dhe kryesisht Vlora. Njerëzit bënin përgjegjës për piramidat Sali Berishën, dhe kërkonin dorëheqjen e tij dhe të qeverisë Meksi.
Po ai i sfidoi, duke u rizgjedhur president një ditë më vonë. Në fjalimin e tij të rastit, Berisha premtoi stabilizimin e situatës.
Por nisi ta bëjë këtë duke armatosur rezervistë për të shkuar në jug, dhe shtypur rebelimin. Ndërkohë dy pilotë të forcave ajrore dezertuan në Itali, duke deklaruar se kishin marrë udhër të bombardonin Vlorën.
Pavarësisht se këto pretendime nuk u verifikuan asnjëherë, ato vetëm sa e ndezën me tej situatën.
Më 13 mars 1997, situata u rëndua edhe më shumë teksa u sulmuan depot ushtarake në mbarë vendin. Nga hapja e tyre u rrëmbyen mbi 650.000 armë luftarake dhe mijëra ton municione.
Ato shkaktuan vetëm në atë vit mbi 3 mijë të vrarë, dhe mijëra të tjerë të plagosur. Ndërkohë nga burgjet dolën mbi 5 mijë të dënuar.
Nëse sot kriminaliteti mbetet në nivele të larta, kjo është pasojë edhe e ngjarjeve tragjike të vitit 1997. Gati një vit më vonë, Parlamenti i ri ngriti një Komision Hetimor mbi ato ngjarje.
Mbi Berishën u ngritën disa akuza, dhe u tentua të arrestohej. Por kjo nuk ndodhi me ndërhyrjen e faktorit ndërkombëtar, që i druhej një acarimi të metejshëm të situatës politike në vend.
TIRANA TODAY
