Më 19 shkurtin 1951, në orën 18:00 në oborrin e ambasadës së Bashkimit Sovjetik në Tiranë, sot Ministria e Arsimit, u hodh një lëndë eksplozive. Ngjarja ndodhi pikërisht ditën kur ambasada do jepte një pritje për delegacionin e ardhur nga Moska.
Po kush e hodhi atë bombë, që nuk vrau dhe plagosi asnjeri? Sipas dëshmive të ish-të burgosurve politikë dhe ish-oficerëve të lartë të Sigurimit të Shtetit, që u dënuan më vonë nga diktatura, 2 ishin në fillim të dyshuarit kryesorë: Hysen Llulla dhe Qazim Laçej.
Llulla një 20-vjeçar nga Kruja, ishte pjesëtar i Grupit të Rezistencës. Disa ditë më vonë u vra në rrugën e “Shëngjergjit”, sot rruga “Ali Demi”, pas një përleshje me armë me agjentët e Sigurimit. Qazim Laçej, ishte oficer i policisë rrugore.
Mbrëmjen e 19 shkurtit, ai ndodhej me detyrë në afërsi të ambasadës. Flitet se Qazimi e hodhi bombën i shtyrë nga motive anarkiste, për të parë kaosin që do të shkaktonte në dikasterin e tij hedhja e bombës. Më 20 shkurt, Laçej arrestohet për mosvigjilencë në kryerjen e detyrës.
Po atë ditë e pranoi fajin, u dënua me vdekje dhe u ekzekutua brenda ditës. Por 2 të vrarë nuk ishin mjaftueshëm për diktaturën. Në stilin e “babait” të tij shpirtëror Stalini, Enver Hoxha e shfrytëzoi atë ngjarje për të kryer spastrimin e radhës së kundërshtarëve politikë.
Në bashkëpunim me Mehmet Shehun, ai përpiloi një listë me 22 persona, kryesisht intelektualë të njohur, që u gjykuan brenda muajit dhe u pushkaktuan pranë Urës së Beshirit në periferi të Tiranës më 26 shkurt 1951.
Ata u varrosën në një gropë të përbashkët. Eshtrat e tyre, u gjetën vetëm pas viteve 1990. Mes viktimave ishte Sabiha Kasimati, shkencëtarja e parë shqiptare, që dikur kishte refuzuar propozimin e Enver Hoxhës për t’u martuar bashkë.
TIRANA TODAY
