Nga Noah Rothman “Commentary Magazine”
Sipas të gjitha dhënave, Donald Trumpi nuk po ndjek asgjë që t’i ngjajë një nisme strategjike kundër Danimarkës. “Groenlanda ishte thjesht një ide, thjesht një mendim”-u tha Trump gazetarëve në Shtëpinë e Bardhë, në përgjigje ndaj interesit të raportuar të tij, për blerjen e territorit artik nga Danimarka.
Hezitimi i Kopenhagenit, për të shitur një pjesë të territorit të saj, ishte arsyeja e dukshme pse presidenti refuzoi ftesën e Mbretëreshës së Danimarkës Margareta II, për të vizituar aleatin e SHBA në NATO, si pjesë e turit të radhës së presidentit amerikan në Evropë.
Kështu, ajo që Trump e konsideron si asgjë më shumë se sa një mendim i gabuar, është shndërruar në një incident të vogël ndërkombëtar. Është për të ardhur keq, që kjo gafë jodiplomatike, ka lënë në hije një tjetër çështje shumë më të rëndësishme. Gjatë të njëjtës bisedë me reporterët, Trump miratoi përpjekjen e Rusisë për t’iu ribashkuar grupit të vendeve më të industrializuara – G7, që do të bëhej sërish G8 pas rikthimit të Moskës.
“Do të ishte mirë nëse Rusia do të ishte atje”- tha Trump. Në dallim nga përpjekja gjysmë serioze e Trump për të blerë territorin danez, kjo lëvizje duket se është shumë më e rrezikshme. Nuk është hera e parë që Trump ka thënë se do të ishte “e përshtatshme” që Rusia t’i ribashkohet këtij klubi ndërkombëtar kombesh, dhe zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë pohojnë se Trump po lobon me vendet anëtare në emër të Putinit.
Nga ana e tyre, aleatët e Amerikës në NATO po hedhin poshtë propozimin e Trump, duke këmbëngulur që rikthimi i Rusisë në klubin e kombeve të industrializuara është diçka e panegociueshme, derisa Moska të braktisë pretendimet e saj në Gadishullin e Krimesë.
Kjo rezistencë është njëfarë ngushëllimi, por jo dhe aq. Vullneti evropian për të zbatuar sanksionet kundër Rusisë, pas pushtimit dhe aneksimit që i bëri një pjese të territorit të Ukrainës në vitin 2014, po zbehet.
Pesë vjet pas dëbimit të saj, Këshilli i Evropës, një institucion kushtuar ruajtjes së sundimit të ligjit, qeverisjes demokratike dhe të drejtave të njeriut në kontinent, kjo organizatë votoi pro rikthimit të të drejtës së votës për Rusinë. Përfaqësuesit e Ukrainës në Këshill dolën jashtë sallës në shenjë protestë, por pati pak shenja të dukshme shqetësimi për riintegrimin e Rusisë në Evropë.
Ri-integrimi i ngadaltë por i qëndrueshme e Rusisë në komunitetin e kombeve, dërgon një sinjal të tmerrshëm për fuqitë revizioniste të botës. Ai është tregues se askush nuk ka më oreks, për përpjekje të stërzgjatura për ndëshkimin e një vendi që përdor forcën, për të destabilizuar vendet fqinje dhe për të zhvilluar luftëra pushtuese.
Evropa ka një traditë të vjetër të strukjes përballë kërcënimeve të paraqitura nga shtetet agresive, autoritare, por Shtetet e Bashkuara dikur mund të llogariteshin si gardianet që mund të forconin kolonat xhelatinoze të BE-së. Nën Donald Trumpin, SHBA-ja është duke hequr dorë nga roli i saj si një digë kundër tiranive anti-perëndimore.
Nëse Rusia mund të gllabërojë territoret fqinje, të sigurojë mbështetje materiale për despotet genocidialë, të organizojë kryengritje brenda shteteve sovrane, të zhvillojë fushata të fshehta të ndikimit jashtë vendit, dhe të shtypë zërat kundërshtarë brenda vendit me një lloj pandëshkueshmërie relative, atëherë rendi botëror i udhëhequr nga SHBA-ja nuk e ka shumë të gjatë.
Ruajtja e paqes relative dhe e prosperitetit të pashembullt, që e ka karakterizuar epokën e pas Luftës së Ftohtë, është në interesin jetik të SHBA-së, por presidenti amerikan duket se nuk e sheh kështu. Brezat e ardhshëm, do të vuajnë pasojat e këtij shikimi dritëshkurtër./TIRANA TODAY
