Kryetari i Kuvendit, Gramoz Ruçi, me rastin e 1 Majit që njihet ndërkombëtarisht si dita e punëtorëve, ka përcjellë një mesazh ndaj klasës politike. Duke marrë shkas nga situata kaotike që po ndodh muajt e fundit në lidhje me protestat e vazhdueshme të opozitës, e për rrjedhojë me bllokimin e rrugëve, ai i mëshon fort faktit se rrugët e Shqipërisë duhen ndërtuar, dhe jo bllokuar.
Ruçi shkruan se veçanërisht sot ndihet sindikalist, ndërsa shton se për të është e rëndësishme të ulet nga tribuna politika dhe të ngjitet puna.
Mesazhi i Ruçit
“Sot është 1 Maj. Jemi mësuar ta quajmë Dita e Punëtorëve, Festa e Punëtorëve apo Dita e Punës. Pavarësisht emërtimeve në kohë e vende të ndryshme, një gjë mbetet e pandryshuar. 1 Maji është mirënjohja për njerëzit e punës. Për punëtorët, një ditë nderimi. Për shtetarët e politikanët, një ditë reflektimi.
Dikush nga ata që prodhojnë vetëm fjalë mund ta quajë një veprim të vjetëruar nderimin për 1 Majin. Për mua respekti për ata që prodhojnë të mira materiale e publike, është modern, bashkëkohor dhe njerëzor.
Sot edhe unë ndjehem një punëtor, sindikalist, student, mësues, infermier, polic. Të rrëmbyer pas pasioneve politike, shpesh harrojmë që dhjetra mijra vajza e djem të Shqipërisë kërkojnë të hyjnë në tregun e punës, që të bëhen zotër të vetes dhe jetës së tyre. 1 Maji na thërret të kujtohemi për ta.
Ne bëjmë retorika, ndërkohë që mbi një milion shqiptarë që punojnë, në sektorin publik apo privat, kërkojnë kushte të denja pune dhe pagë më të lartë. Të ndalojmë fjalët boshe dhe tu kushtohemi atyre.
Një pjesa jonë, në emër të interesave të një pakice që kërkon me çdo kusht karrike pushteti, bllokon rrugët e Shqipërisë. Rrugët e Shqipërisë duhen ndërtuar, jo bllokuar.
1 Maji na kujton se Shqipëria ka nevojë për politika më të mira, në rradhë të parë për botën e punës. Prandaj, të ulim nga tribunat e foltoret politikanët dhe të ngjisim në to njerëzit e punës.
Të punojmë që rritja e ekonomisë së Shqipërisë të prodhojë punë dhe mirëqënie cilësore për të gjithë.
Që ekonomia e Shqipërisë të prodhojë më shumë, më cilësisht dhe me kosto sa më të ulët.
Që ekonomia e Shqipërisë të orientohet më shumë drejt sektorëve prodhues.
Që shërbimet të rrisin produktivitetin, dhe të reduktojnë informalitetin.
Që puna të jetë e mbrojtur, e garantuar, cilësore dhe e denjë.
Që fshatarët shqiptarë të kenë një treg të garantuar dhe prodhimet e tyre të bëhen burim për mirëqenien dhe të ardhmen e fëmijëve të Shqipërisë.
Që vajzat dhe djemtë e Shqipërisë të marrin formimin që kërkojnë e meritojnë, dhe të gjejnë punë të denjë në atdheun e tyre.
Që sipërmarrësit të shpenzojnë më shumë për formimin e të rinjve, dhe këto shpenzime të mos i quajnë humbje, por investim.
Që në ndërmarrjet shqiptare të pranohen e të punojnë më shumë vajza e djem të rinj, të cilët mund t’í kushtojnë më shumë sipërmarrësve, por i lehtësojnë barrën shoqërisë.
Për këto dhe për shumë e shumë arsye të tjera, nderoj sot punëtorët shqiptarë dhe u bëj thirrje politikanëve të Shqipërisë.
