Pse nuk ka më aktore si Elizabet Tejlor?

Elizabet Tejlor, e njohur shkurt edhe si Liz Tejlor lindi më 27 shkurt 1932 në Londër, por si vajza e dy amerikanëve. Kur ishte pak më shumë se 10 vjeçe, ajo u bë e njohur në mbarë botën, falë rolit të saj në filmin “Back home, Lassie!”.

Ajo nuk kishte mbushur ende 30-vjeç, kur fitoi të parin nga 2 çmimet Oskar të karrierës së saj. Tejlor nuk ishte vetëm një aktore e shkëlqyer, por shumë më tepër se kaq. Siç shkruante “Variety”, Taylor “ishte e adhuruar, e admiruar por nxiti edhe zili tek shumë njerëz, dhe pati një jetë të paparashikueshme me plot skandaloze”.

E megjithatë “u duk sikur publiku nuk u ngop kurrë me të”. Tejlor lindi në Londër, dhe qëndroi atje deri pak kohë para fillimit të Luftës së Dytë Botërore, pasi nëna e saj (ish-aktore teatri) dhe babai (tregtar i veprave të artit), ishin zhvendosur atje nga Kansasi i SHBA-së për të hapur një galeri private.

Gjithsesi, karriera e Tejlor filloi në Los Anxheles, ku familja kishte vendosur ta rriste, teksa një mik i nënës së saj e këshilloi që ta çonte në disa audicione filmike. ”After There’s One Born Every Minute”, ishte filmi i saj i parë që nuk la gjurmë të mëdha, dhe më pas erdhi “Come Home, Lassie!”.

Nga ai moment karriera e saj pësoi një ngjitje marramendëse, edhe pse ishte ende një adoleshente. Në vitin 1944 ajo luajti në filmin “National Velvet, në vitin 1949 “Little Women, dhe më pas në vitet 1950, spektatorët mundë të admironin sytë e saj – për të cilët thuhej se ishin ngjyrë vjollcë – tek “Father of the Bride”, “Ivanhoe”, “Giant”, “Cat on a Hot Tin Roof”, “Suddenly, Last Summer”.

Vitet 1960 ishin ato të dy Oskarëve saj për filmat “Cleopatra” dhe ”Who is afraid of Virginia Woolf?. I pari sipas vlerësimeve filmi më i shtrenjtë në historinë e kinemasë, dhe që ndër të tjera e bëri atë aktoren më të paguar në botë.

Ai ishte gjithashtu filmi në të cilin Tejlor u njoh me Riçard Bartën, që do të ishte një nga shtatë burrat e saj, dhe me të cilin u martua dy herë. Marrëdhënia e tyre u komentua shumë nga media dhe u përshkrua si pasionante por edhe problematike, me plot me zënka por edhe  dhunë.

“Vëmendja që media u kushtoi atyre, ishte sa ajo e familjes Kardashian dhe familjes mbretërore britanike sot, të marra së bashku”- shkruan “Variety”. Përveç Bartën, Tejlor u martua me Konrad Hilton Xhunor (djalin e themeluesit të zinxhirit të njohur të hoteleve me të njëjtin emër), këngëtarin Edi Fisher, dhe senatorin republikan Xhon Uorner.

Përveç Bartën, Tejlor luajti edhe me aktorë të tjerë të fmshëm si Rok Hadson, Xhejms Din, Montgomeri Klift, Pol Njuman, Vitorio Gasman dhe Marlon Brando. Dhe pati si regjisorë Vinsente Mineli, Franko Zefirelin, Xhozef Mankievic dhe Majk Nikols.

Tejlor, që duke filluar nga vitet 1970, po aktronte gjithnjë e më pak, mbeti gjithsesi “një yll i madh i kinemasë, një super e famshme (dy gjëra që jo gjithmonë përkojnë), dhe ishte gjithashtu një novatore, e “aftë ta transformonte veten në një markë”.

Gjithashtu ajo ishte “një aktiviste dhe filantropiste e palodhur”, sidomos për të rritur ndërgjegjësimin për sëmundjen e HIV-AIDS, në një kohë kur pak figura të njohura e bënin këtë gjë. Në dekadat e fundit të jetës së tij Tejlor kishte më shumë se sa një problem shëndetësor, më shumë sesa një ndërhyrje kirurgjikale kozmetike dhe luante rrallë në skenë, ndonjëherë në ndonjë televizion dhe përgjithësisht në role jo shumë impenjative.

Roli i saj i fundit në film ishte në vitin 1994 në “The Flintstones”, duke luajtur rolin e vjehrrës së Fred. Tejlor ishte një lloj ylli më i famshëm se sa kushdo tjetër. Kur vdiq moderatori i famshëm amerikan Lerri King, shkroi:”Në karrierën time i kam intervistuar të gjithë, nga Dalai Lama te Elizabet Tejlor”.

Ai ishte një personazh të cilës Majkëll Xhekson (me të cilin ishin shumë miq për vite me radhë, dhe që ashtu si ajo, ishte bërë shumë shpejt i famshëm) i kushtoi një këngë. Tejlor vdiq dhjetë vjet më parë, më 23 mars 2011, pas disa javësh e shtruar në spital me probleme në zemër.

Meqë kishte fituar reputacionin e një njeriu që mbërrinte shpesh vonë nëpër takime dhe pritje, para se të vdiste kërkoi që ceremonia e varrimit të saj të niste rreth 15 minuta me vonesë.

Burimi i lajmit: https://www.ilpost.it/2021/03/23/elizabeth-taylor/

Përshtatur nga TIRANA TODAY