Kreu i PD, Lulzim Basha, po vazhdon protestat kundër qeverisë me strategjinë e tensionit të përshkallëzuar. Duke dëshmuar se mund të bëjë protesta të qeta, por edhe të dhunshme, ai u thotë shqiptarëve se ka në dorë stabilitetin e vendit, dhe sigurinë e tyre. Dhe kjo strategji ka nisur të funksionojë.
Gjykuar nga një sondazh i fundit, është shtuar numri i shqiptarëve, që janë pro zgjedhjeve të parakohshme parlamentare. Por shtegu i tensionit dhe dhunës, është përherë i shkurtër. Ai ose të jep shumë shpejt gjithçka, ose të kthehet kundër.
Të dielën, Basha përsëriti për të disatën here, se ishte hera e fundit që e drejtonte turmën. Dhe se nga e shtuna që vjen, do të jetë turma, ajo që do ta drejtojë atë.
Por çfarë nuk kemi parë akoma? Armët? Të vrarët? Pushtimin dhe djegien e institucioneve? Mjerisht, të gjitha i kemi parë në vitet 1991, 1997, 1998 dhe 2011. A është kjo mënyra, se si duhet të lindë Republika e Re? Sigurisht që jo.
Javët e fundit, Berisha dhe gazetarë pranë opozitës, i janë referuar shpesh ngjarjeve të 1997-ës. Në dallim nga sot, situata ishte shumë më tepër e tensionuar janarin e 2011-ës, me 4 të vrarët dhe dhjetëra të plagosurit. E megjithatë nuk degradoi më tej. Katër muaj më pas u mbajtën zgjedhjet lokale, dhe 2 vite më vonë ato parlamentare. Pushteti ndryshoi paqësisht. Dhe kështu do ndodhë edhe këtë herë, pavarësisht se kur.
Kur dogji mandatet në shkurt, Berisha i tha Bashës se që të mundë Ramën, duhet të jetë i gatshëm t’i hyjë edhe “detit më këmbë”. Bota po e dënon në çdo rast dhunën. Dhe kur ajo po shihet nga PD si e vetmja rrugë për t’u ringjitur në pushtet, del se Basha i ka hyrë realisht një aventure të rrezikshme. Por bashkë me të ardhmen e vet politike, ai po luan edhe me nervat, dhe të ardhmen e shqiptarëve.
