Sulmet serbe ndaj regjisorit të një filmi që do të prezantohet në Kanë, ishin të shumta. Behet fjalë për Ognjen Glavonic, i cili flet për një temë që është tabu në vendin e tij, për tmerret e luftës së Kosovës, për të vazhduar traditën e kinemasë së ish-Jugosllavisë në Kanë.
Ai ka punuar për filmin që është një projekt artistik që do të prezantohet sonte në Kanë. Ky film pa protagonist kryesor Vlada, një shofer kamion, i cili, bën rrugën mes Kosovës dhe Beogradit, ku në kamion ka mban: Trupat e viktimave të krimeve të luftës të kryera nga forcat serbe në Kosovë, shumica e civilëve, gra dhe fëmijë, shkruan lapresse.ca.
Këto trupa transportohen në Serbi për t’u varrosur në varre masive dhe fshehin të vërtetën rreth fundit të konflikteve në ish-Jugosllavi. Kjo luftë (1998-99) vrau rreth 13,000 njerëz, duke përfshirë 11,000 kosovarë shqiptarë dhe përfundoi me bombardimin e NATO-s në Serbi.
Në vitin 2001, menjëherë pas rënies së Slobodan Millosheviçit, autoritetet serbe njoftuan zbulimin pranë Beogradit për mbetjet e 744 njerëzve, kryesisht të shqiptarëve të Kosovës.
“Trashësia e misterit”
Kjo varr masiv gjendet rreth pesëmbëdhjetë kilometra nga qendra e Beogradit, në një kamp të njësisë speciale të policisë në Batajnica. Për udhëtarët që kalojnë aty, ky emër sot është vetëm një dalje autostradave midis Beogradit dhe aeroportit.
Çështja është harruar shumë. Pretendimet e atyre që kërkojnë ngritjen e një memoriali marrin më pak jehonë sesa thirrjet për të ndërtuar një kishë ortodokse afër vendit.
“Kam dëgjuar për varrin masiv në Batajnicë në vitin 2009. Askush nuk dinte asgjë për këtë. Kam intervistuar prindërit, familjen time, mësuesit e mi. Asgjë, nuk thonë”, thotë për AFP Ognjen Glavonic, 33 vjeç, i cili po studion kinemanë në Beograd.
Është “thellësia e misterit rreth këtij rasti që ka zgjuar dëshirën time për të folur për këtë”, thotë ai.
Ai fillon punën me një dokumentar, të titulluar “Thellësia 2”, pastaj fillon nga puna me rastin e filmit të tij artistik, që iu desh të punonte me të për 7 vjet.
Për 7-vjet thotë ai, skenari i tij është refuzuar nga Qendra e Filmit, një institucion publik financues: “Unë mendoj se tema pjesërisht shpjegon këto kundërshtime.”
“Mund të jetë për të mirë. Unë jam më i pjekur. Shtatë vjet më parë nuk do të kishte qenë filmi i njëjtë. Më lejoni të flas për fëmijërinë time, por edhe Beogradin sot “, thotë Glavonic nga Pançevës, një qytet i vogël në periferi të Beogradit.
Dyshimet e Vlada
“Ne zbulojmë heroin e filmit kur kupton natyrën e ngarkesës së tij. Ai e kupton të vërtetën për veten, vendin në të cilin jeton dhe luftën. Dua t’u jap shikuesve mundësinë për ta vendosur veten në vendin e tij, për të menduar për atë që do të kishin bërë”, thotë regjisori.
“Lufta dhe tmerri janë gjithmonë të pranishme, por në sfond,” thotë ai. Qëllimi i tij është që serbët e sotëm të ndiejnë dyshimet e Vlada.
Glavonic nuk ka frikë nga reagimet në një vend ku për çështjen e Kosovësh është e ndalur të flitet, dhe ata që shkruajnë për vitet 1990 shpesh quhen tradhtarë nga nacionalistët apo dhe mediat.
Sa i përket ekstremistëve që do të donin të “tërhiqnin filmin (…) në baltën e tyre politike”, thotë drejtori, “unë nuk jam afruar në mendjen e tyre”. TIRANA TODAY
