Presidenti turk i konsideron myslimanët e Ballkanit një forcë në luftën e tij për madhështinë perandorake. Në Sarajevë, ai mbajti një fjalim para dishepujve të tij. Por Turqia gjithnjë e më shumë është duke arritur synimin e saj në rajon.
“Unë jam këtu vetëm falë inteligjencës sepse dhe me thanë se do kishte një komplot për të më vrarë mua”, tha Presidenti turk Rexhep Tajip Erdogan para 15.000 mbështetësve të dielën në kryeqytetin boshnjak Sarajevë. Por sulmi kundër tij kishte dështuar. Në dritën e dështimit të grushtit të shtetit kundër Erdoganit në verën e vitit 2016, është e qartë se ekzistojnë forca që mund të kërkojnë jetën e tij. Por koha e fjalëve të tij, pak para zgjedhjeve presidenciale më 24 qershor, i përshtatet të paktën po aq mirë në fushatën zgjedhore si në logjikën se ai ka armiq.
Zëvendëskryeministri turk Bekir Bozdag kishte thënë më 19 maj se ka pasur “qarqe” se një “lider aq i madh, një njeri me një vizion” si Erdogan nuk mund ta mbajnë. Formula synonte fuqitë perëndimore, si Shtetet e Bashkuara dhe evropianët kanë akuzuar në mënyrë të tërthortë, pas grushtit të shtetit.. Të gjitha vendet e BE kishin ndaluar fushatën e Erdogan në vendet e tyre përkatëse. Në Bosnje-Hercegovinë ai tani mori një fazë në qendrën shpirtërore të ish Perandorisë Osmane në Ballkan.
Prej këtu ai i quajti turqit në Evropë një slogan helmues. Ai u kërkoi atyre “të bëheshin aktive në partitë politike të vendeve tuaja”. Sepse “në këto parlamente jo vetëm ata që tradhtojnë vendin e tyre duhet të ulen. Ju gjithashtu duhet të merrni vendet tuaja atje. Komuniteti turk e ka këtë fuqi”. “Ai i referohej politikanëve si deputeti gjerman Cem Özdemir (Greens) si një tradhtar.
“Ata turq të BE, të cilët kanë shtetësinë e vendeve të tyre dhe flasin gjuhën lokale, por në zemër ndjejnë Turqinë, duhet të shkojnë në politikë për t’i shërbyer interesave të Turqisë.
Në këtë frymë, si pjesë të shahut politik, Erdogan po përpiqet për shumë vite të fitojë edhe myslimanët e Ballkanit. Ai vepron si kundërshtar i BE-së në rajon, i cili e sheh veten si një forcë stabilizuese. Ku BE-ja dëshiron që të zgjidhi konfliktet e vjetra dhe të pajtohen armiqtë e vjetër, serbët, kroatët dhe boshnjakët, të krishterët dhe myslimanët, Turqia si armik i vjetër mban pozicionin e vet. .
Masakra e Srebrenicës, në sytë e myslimanëve të Ballkanit një simbol i mizorive serbe në luftën civile të viteve ’90, është në përgjithësi në narrative turke është bërë një simbol i mizorisë së krishterë.
Erdogan – trashëgimtar shpirtëror i sulltanëve otomanë
Besimtarët kundër jobesimtarëve, në këtë kuadër të mendimit vijon Erdogan maksimën e tij: “Ne duhet të jetë kudo ku dikur kanë qenë etërit tanë.” Ai e sheh veten si trashëgimtarë shpirtërore të sulltanëve osmanë dhe si një mbrojtës i myslimanëve të Ballkanit. Ky është një emocion jo vetëm i pandarë në fanatikët myslimane në Turqi. E kaluara e përbashkët lidh turqit dhe myslimanët e Evropës Juglindore.
Vetëm rreth 10,000 turq jetojnë në këto vende, por një shtatë milionë myslimanë, pothuajse janë të gjithë në Shqipëri, Kosovë dhe Bosnjë. Për një arsye të mirë, myslimanët e Bosnjës mbajnë lidhje të ngushta me Turqinë: ata ndiheshin të braktisur në Luftën Civile. Pasardhësit e tyre ndihen të lidhur me rajonin deri më sot, shumë myslimanë në Ballkan kanë të afërm në Turqi.
Burimi: Welt.de
Përktheu: Tirana Today
