Nga: Sami Neza
Dorëheqja e Lulzim Bashës nga kryetar i PD-së ka lëshuar një shteg… të rëndësishëm për të ardhmen e opozitës. Pavarësisht tekstit të dorëheqjes që nuk ishte aq i prerë dhe nuk reflektonte vendosmëri, largimi i tij është fakt.
Në anën e tij, pam nga ai grup i vogël që e mbështesin, nuk ka mbetur shumë për të bërë pas këtij vendimi. Basha më në fund bëri gjënë më të mirëm edhe pse e bëri shumë vonë. Pikërisht kjo vonesë ka sjellë edhe më shumë humbjen e besimit tek ai. Dhe po ashtu kjo vonesë zvogëlon fushën ku mund të qëndrojë në vijim edhe Basha.
Basha deklaroi se do të qëndronte në strukturat e PD-së, do të përfshihej në ringritjen e PD. Nëse kjo përfshirje do të bëhet nga pozicionet e mëhershme politike, ai mund të prishë pak punë, por nuk mund të rregullojë apo rikthejë staturën e tij.
Thjesht ka në dorë lehtësimin e procesit, por nuk mund ta ndalë dhe as ta ketë si ofertë të veten. Miqtë e Bashës mbeten kontributorë të rëndësishëm nëse heqin dorë nga përcaktimet e grupit në raport me Berishën dhe mënyrat se si ata janë profilizuar tashmë PD e rrudhur.
Por çfarë do të ndodhë me Rithemelin? Kjo lëvizje është një bazë e mirë për të vijuar reformimin e PD-së dhe bashkimin e saj. Natyrisht, me Berishën. Rithemelimi mund të gabojë nëse mendon se ana tjetër janë njësoj sikur atëherë kur kishin Bashën shef. Pa Bashën në krye ata nuk janë njësoj, të paktën nuk kanë barrën e profilit të tij si kryetar partie.
Por Rithemelimi nuk është i mjaftueshëm kështu siç është, pasi ishte kompozuar për të verifikuar faktin se Basha ishte pakicë në PD. Të paktën ky ishte objektivi afatshkurtër që e realizoi me sukses. Tani ka objektiva afatgjatë dhe kompozimi i ardhshëm duhet të jetë në funksion të këtij objektivi afatgjatë, rrëzimi i qeverisë dhe jo thjesht përgatitje për zgjedhjet e radhës.
Nëse PD i bie të hyjë në zgjedhje lokale të 2023 me këtë qeveri, ekziston rreziku i një krize tjetër në PD. Kështu që duhet luftuar për qeveri të re dhe ndërkohë për garanci të brendshme që një rezultat jo i mirë në zgjedhjet lokale nuk do të sjellë krizë tjetër në PD.
Dorëheqja e Bashës nuk është gjithçka, pasi ka lënë një PD të dobët, të përçarë, grup parlamentar ende me defekte, kryesi dhe këshill kombëtar joefektiv. Shpejtësia e reformës është kusht, aq sa edhe cilësia e saj.
Berisha i ka mundësitë t’i bëjë të dyja nëse shtrin reformën e PD në një hapësirë të gjerë. Tani ka shpresë. Dhe mes shumë problematikave që do të dalin, shpresa është një aset që kapërcen me sukses dobësitë e krijuara prej mungesës së saj.
