Nga: Mero Baze
Dështimi i Sali Berishës në protestën e 8 Janarit, kishte dhe anën e saj pozitive. Protesta ishte një dëshmi e bashkimit të LSI me Sali Berishën, në shumë aspekte.
Së pari ishte në motiv. Protesta nisi me një deklaratë të pazakonte të Sali Berishës, i cili shantazhoi në distancë një anëtare të Gjykatës Kushtetuese të Shqipërisë, për t’i kujtuar asaj të ketë kujdes me gjyqin për shkarkimin e Ilir Metës që mbahet këtë muaj.
Edhe pse në dukje jashtë kontekstit, Berisha duke dalë nga shtëpia e tij drejt selisë së PD, duke komentuar “seriozisht”, një deklaratë të Spartak Brahos rreth mundësisë së “vrasjes” së Enkelejd Alibej gjatë protestës, tha se ky është sinjal për zonjën Alibej në Gjykatën Kushtetuese.
Përmendja e emrit të një gjyqtareje të Gjykatës Kushtetuese, pa e pyetur askush, por vetëm për t’i kujtuar asaj se me kë ka të bëjë, në rast se voton kundër Ilir Metës, është shantazhi i parë publik që i bëhet Gjykatës nga Sali Berisha për rastin “Meta”.
Dhe si për ta mbyllur sërish protestën me Gjykatën Kushtetuese, pas saj, ndërsa po fliste para Komitetit Rithemelues në Rogner, citoi gjatë burrin e një anëtareje tjetër të Gjykatës Kushtetuese për pikëpamjet e tij rreth protestës.
Pra, e hapi dhe mbylli protestën duke u marrë me burrat e grave të Gjykatës Kushtetuese, njërin duke e shantazhuar e tjetrin duke e lavdëruar. Lavdërimi i të dytit nuk ka lidhje me punën si gazetar në televizionin e të birit, se për atë e paguan nga lekët e shtëpisë, por ka lidhje pikërisht me diferencën që duhet të bënte në këtë rast me Alibejn të cilin praktikisht e shantazhoi publikisht.,
E parë kështu, dukej se protesta nisi e mbaroi me kokë nga Gjykata Kushtetuese.
Së dyti, Bashkimi i LSI me Berishën ishte dhe në njerëz. “Heroi” kryesor me vare në dorë që çau derën e blinduar për 30 minuta, ishte një militant i LSI. Dhe jo vetëm ai. Ai ishte më luftaraku. Por pjesa më agresive e protestës edhe pse ishte pakicë, i përkiste LSI. Pra LSI dhe Berisha kishin bashkuar dje njerëzit për luftë. Vërtet ishin pak, por ishin me zemër krah njëri tjetrit.
Së treti, bashkimi u vulos nga deklarata e Ilir Metës ndaj protestës, i cili fliste për legjitimitetin e “protestës paqësore” dhe shmangien e provokimeve, a thua se Sali Berisha po protestonte me lule dhe Lulzim Basha po i hidhte kova me zift nga bedenat e kalasë si Vrana Konti.
Dhe si per ta vulosur këtë “bashkim të shenjtë”, pas humbjes së betejës për marrjen e selisë, gjithë LSI ka bërë deklarata publike kundër Bashës, sikur të jenë anëtarë të Komitetit Rithemlues të PD së Berishës.
Pra bashkimi i tyre në një të vetme, ishte shumë i natyrshëm, pa sforco dhe me një motiv shumë të fortë, për të qenë bashkë si opozita legjitime e vendit.
Dhe gjithçka u duk qartë kur protesta nisi me shantazhin e Berishës duke përmendur emrin e anëtares së Gjykatës Kushtetuese tek e cila me sa duke nuk kanë më besim.
Dhjetë vite më parë, kur Ilir Meta ishte në hall në Gjykatën e Lartë, Berisha e kishte më lehtë. Ai shkonte për darkë tek shtëpia e tij, një ditë para gjyqit dhe pastaj avokatët dërgonin mesazhet tek Gjykata se çfarë u tha në darkë për ta. Tani nuk e ka atë shans. Tani nis protestën për të pushtuar selinë dhe mendjen e ka prap tek gjykata, duke u cuar fjalë publikisht burrave të grave gjyqtare. Dhe kaq mjaftoi pastaj që LSI të hidhej në flakë për Berishën para selisë.
