Nga: Ben Andoni
Në një mesazh, që kryetari i opozitës Lulzim Basha ka shpërndarë sot për strukturat e tij, bën me dije se: “Duhet t’i përgjigjemi çdo thirrje në mbrojtje të Kushtetutës dhe funksionimin demokratik të institucioneve të pavarura…”. Më pas i jepet Sekretarit të përgjithshëm tagri të sqarojë dhe se mesazhi duhet shpërndarë në struktura.
Është normale që opozita të veprojë në këtë mënyrë dhe është e duhura madje. Është i drejtë gjithashtu konstatimi se: tashmë Reforma në Drejtësi ka hyrë në një hulli të rrezikshme dhe gabimet proceduriale janë evidente. Vetëm se për këtë tashmë janë përgjegjës të gjithë palët, madje qysh sa i ngritën të gjithë 140 kartonat të dorëzuar, para presionit të huaj.
Gjithsesi, për opozitën jashtë parlamentit, që është edhe opozita e vërtetë, 2 marsi është një moment jo aq i lehtë. E para, lidhet me faktin se tashmë është një subjekt tjetër që merr përsipër një protestë, që megjithë motivin tejet demokratik, nuk i fsheh dot ambiciet e thella për t’u ricikluar në politikën, post presidencë. E dyta, kinse mbrojtja e institucioneve nuk është materia e zakonshme e saj, me ato anatema që u ka derdhur deri më tani.
Lulzim Bashës, si lider i opozitës tonë, tashmë i duhet të tregojë realisht jo thjesht forcën e tij, por vizionin e tij për të ardhmen, që tashmë e ka shpallur me qeverinë kujdestare dhe zgjedhjet e parakohshme dhe sidomos ndarjen me Sali Berishën, hijen e të cilit nuk po e largon dot.
Në fakt, për t’u futur në këtë negociatë të vështirë duhet me çdo kusht që të gjejë gjuhën me maxhorancën, që tashmë ka zbritur nga kurba e optimizmit dhe është futur në rrjedhën normale të gjithë qeverive shqiptare në mandatin e dytë.
Ndaj, Basha duket se do ta shfrytëzojë sa më mirë këtë krizë qeveri-presidencë për interesat e veta, por kuptohet me pragmatizmin, që të mos duket si shumë afër Ramës, njeriu që e ka faktorizuar duke errësuar forcën reale të ish-kryeministrit Berisha.
Nga ana tjetër, Edi Rama vazhdon e bën udhëtimet në detyrimin normal si përfaqësues i presidencës së OSBE-së dhe mundohet të nxjerrë e të afirmojë dhe ndërkombëtarisht elokuencën e tij urbane, krejt i bindur me staturën e momentit që problematika e brendshme nuk ka se çfarë t’i bëjë. Madje, indiferenca me të cilën e ndjek tregon se është i velur realisht me politikën, pjesë e të cilës është edhe vetë, madje duke i dhënë jo pak dhe karakteristikat e veta cinike.
Veçse shqiptarëve u ka ardhur në majë të hundës e gjitha dhe kur shtohet edhe frika e një virusi vdekje-prurës, që po i rri si shpata e Demokleut botës, 2 marsi 2020, megjithë kumtet e drejtësisë nga presidenti, është një ditë që thjesht do t’i lerë vendin 3 marsit e kështu me radhë me kronikën ditore mbushur me vrasje, me varfërinë dhe sidomos shqiptarët që ikin e ikin pa fund. Dhe, opozita jonë dihet mirë se këtë mjedis po e sodit sepse i intereson vetëm ajo që do të ndodhë në përplasjet e politikanëve të tjerë, që i ka luftuar, dhe në mundësinë që t’i mbetet pushteti në dorë.
Por, gjithsesi, një gjë dihet mirë: 3 marsi do të gdhihet me bulevardin e pastër, që punonjësit e Velisë do e kenë pastruar menjëherë pas mitingut, ku politikanët e të gjithë krahëve do kenë filluar fushatën e tyre…dhe me asgjënë e plotë që do t’i dhurojë dhe kjo protestë, që kinse mban motivin e mbrojtjes së Gjykatës Kushtetuese.
