Nuk ju pëlqen zëri juaj i regjistruar? Eshte çështje fizike dhe psikologjike. Dhe kjo ndodh
me të gjithë.
Të gjithë kemi dëgjuar zërin tonë të regjistruar të paktën një herë në jetë dhe ndjenja është pothuajse gjithmonë e pakëndshme. Tingulli është i çuditshëm, nuk na përket dhe në shumicën e rasteve nuk na pëlqen: shumë serioze, shumë hundore, tepër fëminore.
E dëgjojmë zërin tonë ndryshe nga mënyra se si e dëgjojnë të tjerët sepse zëri i dëgjuar nga njerëz të tjerë ka kaluar vetëm nëpër ajër përpara se të arrijë në veshët e tyre. Ndersa tingujt e dalë nga vetja jonë, pervecse përmes ajrit, transmetohen edhe përmes kockave dhe indeve, nga laringu te Kermilli (Cochlea), organi i ndjeshëm i veshit.
Gjatë regjistrimit, në të vërtetë, tingulli “përkthehet” nga valë mekanike-elastike (d.m.th. dridhjet) te valë elektromagnetike (d.m.th. sinjalet elektrike), ndërsa për dëgjiminbëhet provesi i kundert: kështu që , zëri që del nga këto pasazhe nuk është asnjëherë plotësisht identike me origjinalin.
Përveç se tingëllon e çuditshme, megjithatë, ka shumë të ngjarë që zëri i regjistruar të mos ju pëlqejë aspak. Ndodh sepse, pasi vendosemi përpara “realitetit të papërpunuar”, ne e perceptojmë zërin tonë si të huaj, jo të njohur.
Pak a shumë kur shohim fotografitë tona dhe befas vëzhgojmë veten nga jashtë: jemi mësuar të shohim trupat tanë në pasqyrë, nga një distancë e ngushtë, me defektet e tyre dhe asimetri te përmbysur.
Megjithatë, në fotografi, truri ynë na sheh në një mënyrë që ne nuk jemi mësuar. Po kështu, të dëgjosh zërin tonë nga një regjistrues, kaq i ndryshëm nga zakonisht, kjo na vë në siklet.
