Pavarësisht emrit që ka si aktor, kërkon të mbetet gjithmonë një njeri i thjeshtë. “Çdo sukses zgjat jo më shumë se 5 minuta, dita është më gjatë sesa suksesi, dhe jeta është e vështirë”- do të shprehej pak kohë më parë Ndriçim Xhepa, djali i aktores së mirënjohur, Margarita Xhepa.
Në moshën 61-vjeçare, ai është ndër aktorët më të kërkuar në teatër dhe kinematografi. Që në vogëli e pati ndjekur të ëmën gjatë provave për shfaqje të ndryshme, dhe ndryshe nga vëllai që u bë mjek, vendosi të ndjekë gjurmët e të ëmës.
Debuton në fund të viteve ’70 në kinematografinë e kohës, duke mbetur fillimisht brenda kontureve të personazheve të soc-realizimit, për të krijuar gradualisht gjatë viteve ’80 profilin e tij të veçantë, që dilte natyrshëm më në pah sa herë që luante personazhe problematikë apo negativë.
Në këtë aspekt e ndihmonte jo pak temperamenti i tij emocional, i shoqëruar me shpërthimet e befta.
Por jo më pak edhe arketipi i djaloshit rebel, me një buzëqeshje ironike dhe vështrim shpotitës. Bashkëkohësit e mbajnë mend si një ndër djemtë e preferuar për vajzat e kryeqytetit, ndërsa shumëkush përmend lidhjen e tij fatkeqe me aktoren tjetër të njohur Eva Alikaj, e cila nuk u kurorëzua për shkak të refuzimit të së ëmës së tij, Margaritës.
Ndonëse e ka hedhur poshtë ndikimin e të ëmës në jetën e tij personale, ka qenë regjisori Kristaq Mitro ai që e ka pohuar publikisht ndërhyrjen e Margaritës kundër lidhjes së dy aktorëve të rinj.
Vetë Eva Alikaj e rikthyer pas një kohe të gjatë në emigracion në jetën aktive artistike të vendit, është shprehur se Çimi ka qenë dashuria e jetës së saj.
Është abuzive të aludohen motivet, por një arsye e jep padashur vetë Xhepa, kur në një intervistë pas martesës së tij me një financiare banke, pohon se nuk kishte dashur vetë që gruaja e tij të ishte aktore, kryesisht për shkak të sakrificave të mëdha që kërkon një profesion i tillë.
Si shumë artistë të tjerë të njohur, edhe ai u bë në një moment të shkurtër pjesë e politikës shqiptare, duke u zgjedhur deputet i Partisë Demokratike në zgjedhjet tejet të kontestuara të majit 1996.
“Karriera” e tij përfundoi me legjislaturën jetëshkurtër të atij parlamenti, pas shpërthimit të trazirave të vitit 1997.
Jo thjesht për ato që rrodhën më pas, kujton se salla e Kuvendit të Shqipërisë nuk i dha fali asnjëherë emocion, respekt apo mallëngjim, duke e shpjeguar angazhimin e tij si aksidental, si një përfshirje në vorbullën e rrëmujës së kohës.
Xhepa mban një raport racional me mediat, shfaqet rrallë në intervista, dhe kryesisht në shtypin e shkruar. Nuk i pëlqen të bëjë apo t’i bëhen lajka.
Është i drejtpërdrejtë në mendimet apo kritikat që artikulon kryesisht mbi problemet e teatrit, filmit apo jetës kulturore në përgjithësi, duke iu shmangur personalizimeve.
Ndërkohë në plan të parë ka gjithmonë familjen e tij, bashkëshorten, djalin Martinin, dhe nënën. Margaritën, për sëmundja e të cilës pak kohë e privoi nga pranimi i një sërë rolesh në teatër dhe film.
Të qëndruarit me këmbë në tokë, të punuarit me profesionalizëm, dhe sigurisht talenti i spikatur, e bëjnë Ndriçim Xhepën modelin e një artisti të pakohë që vazhdon t’i japë vlera skenës shqiptare.
ALKET GOCE, TIRANA TODAY
