A po i vjen fundi marrëdhënieve Turqi-BE me vendimin e fundit të Parlamentit Evropian?
Nëse më pyesni mua jo.
Është shumë e rëndësishme të mos i ngatërojmë dy gjëra; ecja drejt perëndimit me të qënurin perëndimor nuk është e njëjta gjë. Turqit nga ana gjeografike kanë përparuar deri në mes të Evropës, ndërsa Rusët megjithëse janë më në lindje pranohen si perëndimor; kemi banuar në kontinentin Evropian për disa shekuj dhe përsëri nuk zëmë vend në kategorinë perëndimor. Në të njëjtën mënyrë nëse do të bëhet ndonjë klasifikim, për shumë arsye nuk jemi as edhe Lindorë. E kemi fituar vendin tonë si një popull i veçantë dhe më se e qartë që këtë e kemi mbrojtur.
Si ka mundësi që të mbyllen të gjitha kapitujt e marrëdhënieve tona me Perëndimin ndërkohë që ne posedojmë karakteristika edhe lindore edhe perëndimore dhe kjo nuk është një marrëdhënie pa histori apo me rrënjë të dobëta që mund të mbyllet kaq lehtë.
Lërini historitë ekonomike akademike ushtarake politike turistike të ditëve tona… Çfarëdolloj marrëdhënie që të vij në mendjet tuaja, në të gjitha ka një reciprocitet të ngushtë dhe intensiv. Ndodhë që palët të mos përshtaten me njëra-tjetrën as në qiell e as në tokë ose të mos duan të shikojnë fytyrën e njëri-tjetrit sikurse po përjetohet tani. Thënë ndryshe nga ky reciprocitet i detyruar asnjë palë nuk ka shpëtim. Nuk ka Perëndim e as Evropë pa Turqinë në çdo çështje që ju vjen në mëndje. Në të njëjtën mënyrë nuk ka as edhe Turqi pa Perëndim…
BE nuk është e pavarur nga ato që po ndodhin në botë dhe kjo duket në vendimin e rëndë që mori pas shumë vitesh Parlamenti Evropian në lidhje me marrëdhëniet me Turqinë.
Llokoçitjet që nuk kanë mbërritur ende gjëkundi në Lindjen e Mesme, zgjedhja e Trump në SHBA, ndarja e Anglisë nga bashkësia, të gjitha këto janë pjesë të vogla ose të mëdha në ndryshimet e kurseve politike të BE.
Është e dukshme se çfarë pozicioni zunë në tentativën për grusht shteti të 15 Korrikut në Turqi.
Bashkimi Evropian, në fund të mësimeve që nxori prej vuajtjeve të rënda që përjetoi qenia njerëzore në atë kontinent, po përpiqet të vazhdojë në rrugën e saj si një zgjidhje të problemeve të brendshme që gjeti.
Edhe ne (Turqia) prej shumë vitesh po luftojmë fort, po lajmë hesape, po konfrontohemi, po jetojmë me problemet tona bashkë me reagimet dhe ndërhyrjet nga jashtë që pamë së fundmi në 15 Korrik.
Madje BE, edhe projektit që i afrohet më së shumti vlerave universale të saj pavarësisht vendit nga vjenë, sillet sikur nuk e kupton atë. Por ky proces nuk do të vazhdojë pafundësisht kështu. Edhe kur të afrohet periudha e lehtësimit të problemeve botërore edhe kur palët të fillojnë të tejkalojnë problemet e tyre, përsëri drejt njëri-tjetrit do të hedhin hapa në mënyrë reciproke. Por ama nuk do të vij ndonjë kohë që gjithsecili të pranojë që tjetri ka pasur qind për qind të drejtë. Bota që nuk po arrijmë shpejtësinë e saj, nga tani në tablonë e bardhë boshe të historisë është duke vizatuar pikturën e një tjetër të nesërmeje Turqi-Evropë.
Gazeta Yeni Safak/ Yasar Taskin Koç
Përshtati në shqip, redaksia e Tirana Today
