Vetëm pak kilometra larg Gramshit, ujëvara e Sotirës është një nga destinacionet më magjike për adhuruesit e natyrës. Ujëvara arrin rreth 100 metra lartësi dhe buron nga mali i Tomorrit.
Nga më të vegjlit te më të moshuarit, të gjithë mund të përjetojnë një aventurë në natyrë përmes rrugës që nis nga fshati Sotirë dhe të çon drejt ujëvarës që mban të njëjtin emër.
Shtegu, që përshkruhet si i lehtë dhe i përballueshëm, zgjat rreth 4 kilometra. Turistët mund të planifikojnë piknik në lëndinën pranë ujëvarës, duke u shoqëruar nga tingulli i ujit dhe pamja e paprekur nga dora e njeriut.
Gjatë vjeshtës, gjë që e bën këtë vend edhe më magjepsës është ekspozimi i ngjyrave të kuqerremta që të shoqërojnë përgjatë gjithë shtegut. Në rrugë drejt ujëvarës hasen vizitorë vendas dhe të huaj, prindër me fëmijë, madje edhe me foshnje, të cilët shijojnë piknikun pranë ujëvarës, në një atmosferë qetësie dhe magjie natyrore.
Një banore e zonës rrëfen se tashmë po mësojnë më mirë anglisht, pasi numri i turistëve të huaj është në rritje. “Në fundjavë ka shumë vizitorë. Edhe gjatë javës ka, por fundjava është më intensive. Kemi pasur vizitorë nga Italia, Polonia, Franca, Çekia, madje edhe nga SHBA dhe Brazili,” tregon ajo.
“U pëlqen shumë, na kërkojnë që të gatuajmë byrek, ushqime tradicionale, duan të shijojnë kuzhinën vendase,” shton Mimoza, banore që ka hapur një biznes të vogël në zonë.
“Është një eksperiencë shumë e bukur. Ja vlen ta provosh. Do ua këshilloja të gjithëve të vijnë ta shohin,” thotë një vajzë nga Vlora që kaloi fundjavën në Gramsh, ku vizitoi ujëvarën dhe kanionin e Holtës.
Në rrugë, një çift turistësh danez rrëfen: “E pamë këtë destinacion në rrjetet sociale, u mahnitëm dhe vendosëm të vinin ta vizitonin. E gjetëm lehtë dhe është një vend i bukur. U lamë ujëvarë edhe pse është tetor, por nuk ishte ftohtë. Është një vend piktoresk që e rekomandojmë”.
Ata rrëfyen se e nisën udhëtimin me makinë nga qyteti i tyre në Danimarkë, me ndalesa në Shkodër, Lepushë, Theth, dhe më pas drejt Elbasanit e Gramshit, për të vazhduar më tej drejt Beratit, Gjirokastrës, Përmetit dhe Korçës.
“Kemi një javë në Shqipëri. E konceptuam udhëtimin si një maratonë në natyrë. Do të shohim edhe kanionin e Holtës dhe liqenin e Zambakëve. Më pas në Berat, kanioni i Osumit dhe në fund Gjirokastër e Përmet,” shprehet Niklas.
Lehtësia e shtegut bëhet një mundësi e mirë edhe për të moshuarit: “Është një stërvitje e mirë. Vij çdo dy–tre javë. Me familjen bëjmë piknik pranë ujëvarës. Pamja është fantastike, freski dhe qetësi,” rrëfen Fani, 74 vjeç, banor i Gramshit që jeton në Elbasan.
“Kam nostalgji për këto vende. Kam udhëtuar shumë në Shqipëri, sepse kam punuar si ushtarak dhe më kanë dërguar në shërbim nga veriu në jug,” vazhdon më tej.
Gramshi vitet e fundit është bërë një destinacion gjithëvjetor, falë promovimit të bukurive natyrore: nga kanioni i Holtës tek ujëvara e Sotirës, e më pas liqeni i Zi apo ai i Zambakëve.
Vitet e fundit, Bashkia e Gramshit, në bashkëpunim me institucionet qendrore, ka bërë disa investime në rrugë dhe infrastrukturë turistike, po ashtu është investuar dhe tek vendosja e tabelave, sinjalizimeve dhe funksionalizimi i shtigjeve turistike./ATSH
