Nga: Artan Fuga
Annah Arendt në veprën e saj voluminoze “The Totalitarian Propaganda”, botuar në 1976, fq 345, shkruan:
Shkenca në të dyja nivelet bashkë, atë biznesit të reklamës dhe të propagandës totalitare bëhet qartësisht një surrogat i pushtetit. Fiksimi i lëvizjeve totalitare pas “provave” shkencore merr fund menjëherë pasi ato vijnë në pushtet.
Nazistët hoqën qafe edhe ata dijetarë që kishin dëshirë t’u shërbenin atyre, ndërsa bolshevikët përdorën reputacionin e shkencëtarëve të tyre për qëllime krejtësisht joshkencore dhe i detyruan ata të luanin rolin e sharlatanëve.”
Tezë e njohur! Shumë e rëndësishme!
Dihet autoriteti i Annah Arendtit, kësaj gruaje të mënçur që vuri “tulla” të fuqishme të shkencave sociale të shekullit të XX.
Por unë pyes: Në shoqëri, politika apo sisteme që nuk janë as naziste dhe as bolshevike tamam, por gjysmë demokracira qesharake, a ndodh që shkencëtarë, dijetarë, universitarë, të përdoren si sharlatanë për t’i shërbyer gjoja me prova shkencore jo vetëm pushtetit, por edhe politikës në përgjithësi?
A bëhet gjysmë shkencëtari sharlatan i politikës?
Me tej akoma, a mundet të përdoren si sharlatanë edhe nëpunës, deputetë, ministra, gjykatës, ekspertë, gazetarë?
Unë them se “PO” është e mundur dhe këtu mendoj se shtoj diçka që Arendt ose nuk kishte si ta dinte, ose nuk donte ta vinte re, ose ende nuk kishte mundësi të kishte parë të tilla shoqëri! Ose as i shkonte imagjinata deri në këtë pikë të paparë në historinë e njerëzimit.
