Ashtu si unë, edhe miqtë e mi shqiptarë në Zvicër, emigrantët dhe refugjatët e imagjinonin Kosovën, dikur të çliruar, të pavarur, dhe shumë ndryshe nga ajo që shohim sot.
E pavarur për dhjetë vjet, shqiptarët kanë shumë arsye për të festuar. Pas sakrificave, poshtërimeve, pas aq shumë të vdekurve, aq shumë të zhdukurve, aq shumë të plagosur, aq shumë lot, aq shumë shkatërrime … pavarësia e Kosovës më në fund u shpall dhjetë vjet më parë.
Nuk do të ishte më nën zgjedhën e një ushtrie, një policie dhe një administrate armiqësore ndaj popullsisë me shumicë shqiptare, ne mund të përshëndesim vetëm këtë ngjarje historike të një rëndësie parësore.
Kam ndarë një luftë të gjatë të popullit shqiptar që nga fundi i viteve shtatëdhjetë, duke u angazhuar me të. Për pothuajse dyzet vjet, unë u përpoqa të bëj më të mirën duke u zotuar për të drejtat kombëtare dhe të drejtat e njeriut në Ballkan dhe për të drejtat e emigrantëve shqiptarë në Zvicër. Festoja me gëzim të madh, pavarësinë me bashkësinë shqiptare të Zvicrës.
Në dyzet vitet e fundit, më kujtohet sidomos, sa herë “e ripaketonim botën së bashku”. Si unë, miqtë e mi shqiptarë në Zvicër, punëtorët emigrantë dhe refugjatët e imagjinonin Kosovën, dikur të çliruar, dikur të pavarur, shumë ndryshe nga ajo që shohim sot. Kur them ndryshe, dua të them: më afër idealeve që na kanë udhëhequr në angazhimin tonë ndaj çështjes shqiptare. Situata aktuale brengos shumë nga miqtë e mi, dhe për këtë na vjen keq.
E di se nga Zvicra mund të duket pak e lehtë të kritikosh disfunksionet, deficitin demokratik, autoritarizmin, korrupsionin, mungesën e shpirtit dhe veprimin për të mirën e përbashkët të qytetarëve të Kosovës. Me rrezikun e pakënaqësisë së disa bashkëshortëve të mi, nuk mund ta mbyll gojën time për atë që po ndodh në këtë vend, për të cilin unë ndihem kaq afër dhe njerëzit e të cilëve ende mbaj në zemrën time.
I uroj Kosovës, popullit të saj dhe udhëheqësve politikë të të gjitha bindjeve politike, që të ketë sukses në zhvillimin e ekonomisë për të siguruar një të ardhme të vërtetë për rininë e saj duke krijuar vende pune. Unë shpresoj që udhëheqësit e të gjitha bindjeve të kenë sukses në forcimin e strukturave dhe institucioneve demokratike; që ata të kenë sukses në luftimin e korrupsionit në mënyrë efektive; ato forcojnë të drejtat sociale dhe gjejnë mënyrën dhe mjetet për t’u dhënë minoriteteve vendin e tyre të ligjshëm në shoqëri dhe në jetën e përditshme.
Është në dritën e progresit në këto fusha të ndryshme që do të zhvillohet forcimi i lidhjeve të miqësisë dhe solidaritetit me Republikën e Re të Kosovës.
Që Kosova të bëhet një shtëpi e vërtetë miqësore për të gjithë popullsinë e saj. Si thotë proverbi shqiptar: “Moti i keq të gjen në shtëpinë e mikut të mirë”.
(Ueli Leuenberger, themelues i Universitetit Popullor Shqiptar në Gjenevë, ish-anëtar i Asamblesë Kombëtare të Zvicrës) TIRANA TODAY
