Partizani është ekipi që i mungon organizimi dhe ndryshimet e shumta që a bërë në çdo sesion merkatoje ka bërë që të mos ketë një bosht në ekip ku dhe të fillojë ndërtimi. Projekti ambicioz që kishin ‘të kuqtë” në fillim të sezonit me drejtuesit italian, ku si synim nuk ishte vetëm shpallja kampion por edhe ndërtimin e një strukture model në klub. Por as njëra dhe as tjetra nuk u realizuan, fundi ishte me shkarkime he largime lojtarësh pa bërë shumë zhurmë edhe pse afrimet e tyre ishin të bujshme.
Momenti më i mirë që kishte Partizani ishte ai i sezonit 2014-15, ku kishte një grup lojtarësh të cilët me dy tre afrime cilësore mund të bëheshin një ekip i fortë dhe konkurrues për të fituar. Por ndryshimet e shpeshta në stol sollën dhe lëvizje të shumta në skuadër, me emra që u larguan përpara se të afroheshin, pa mundur të linin gjurmë. Pa u mbyllur mirë 2017-a nga Partizani u larguan në heshtje afrimet e bujshme të verës, duke filluar me italianin La Camera, për të vijuar me Herrerën, Shahinas, dhe më pas Warley e Xhixhiua.
Por së fundmi nga Partizani po largohen edhe senatorët, ku Malota, Krasniqi e Vila nuk kanë udhëtuar me ekipin drejt Antalias. Duke ditur që në merkaton e dimrit ekipet në përgjithësi bëjnë ndonjë lëvizje cilësore për tu përforcuar, tek Partizani po ndodh e kundërta. Por këto lëvizje demonstrojnë edhe njëherë se tek të kuqtë ka shumë probleme dhe se zgjedhjet e bëra në merkaton e verës kanë qenë një dështim. Ata që vuajnë janë tifozët, të cilët duhet të presin edhe një sezon për të synuar rikthimin e trofeut në kryeqytet.
