Nga: Ylli Pata
Ka një debat të shtuar në opinionin publik të Tiranës në lidhje me argumentin e aferës ruse, apo të anti-amerikanizmit si qasje politike.
Qasjet e Mustafa Nanos dhe Fatos Hoxhës thërrasin për debat në publik mbi një temë apo çështje që as nuk është e vogël, por as e re.
Ndërkaq, argumenti se injektimi i një val antiamerikane në politikën shqiptare ka ardhur pas shpalljes Non Grata të Sali Berishës duket se nuk përputhet.
E gjitha kjo nuk nisi aspak në 2021-shin, madje as “afera e rublave” nuk është e freskët, por i përket një kohe prej pesë vjetëve më parë. Kur amerikanët sollën në Tiranë diplomatin e nivelit të lartë Hoyt Brian Yee, ai zgjidhi njëherësh tre kriza në Ballkan. Atë më të ndërlikuarën në Podgoricë, ku u tentua një puç i armatosur kundër Milo Gjukanoviçit, atë në Shkup, ku u rrahën barbarisht Zijadin Sela e Zoran Zaev brenda Parlamentit, për të ndaluar largimin e Gruevskit nga pushteti, dhe atë të Tiranës ku PD, me përkrahjen e nëndheshme të LSI-së së Ilir Metës, atëherë kryetar Parlamenti dhe aleat i Edi Ramës, tentuan të bllokonin zgjedhjet parlamentare të qershorit 2017.
Në mënyrë të qartë, të paktën për dy të parat u tha hapur se ishte dora e Moskës dhe shërbimeve të saj sekrete. Nikollaj Patrushev, Rasputini i Vladimir Putinit dhe kryeshef i shërbimeve të inteligjencës vinte vazhdimisht në Ballkan. Në Nish, ndodhej edhe selia e spiunazhit, për të cilën SHBA e BE i bënin presion Beogradit për ta larguar.
Siç dihet, kriza e Tiranës nuk u zgjidh as kur mbërriti për ndërmjetësim një delegacion i nivelit të lartë me emisarin e Angla Merkelit, David Mekallister. E ai refuzim nga PD-ja për politikanin më influent të CDU-së në Bruksel është një kosto e madhe që opozita do ta paguajë gjatë.
Por kur erdhi Hoyt Brian Yee, arriti të zgjidhë çcështjen, ku ndodhi më pas takimi i 17 Majit Rama-Basha e mbyllja e çadrës katër mujore në bulevard.
Berisha tha atëherë se diplomati amerikan përdori një argument shumë të fortë për të arritur tërheqjen e opozitës. Kush ishte ky argument? Natyrisht që afera ruse, e cila qarkulloi për 5 vite në të gjithë shkallët e komunikimit, për tu pranuar më në fund nga ata që opinionin e bëjnë në panelet e darkës, ku duket se ejeni në artefakte arkeologjike.
Por sërish nuk ka filluar as në 2017 tangencialet e aferës ruse, por që në shtatorin e vitit 2013, kur u mbajtën protestat për armët kimike të Bashar Al Asadit. Në atë kohë njerëz që janë mbështetës të Sali Berishës dhe Ilir Metës mbajtën ambasadën e parë përpara ambasadës së SHBA që nga 1990-a.
Dhe të gjitha këto sinjale janë thënë e raportuar disa herë, por një pjesë e opinionit këtu bënte sikur nuk i ka parë.
E më pas kur pasi mbështetën reformën në drejtësi, sulmoheshin egërsisht Donald Lu e Romana Vlahutin, kur bënë trafikante droge shefen e dipliomacisë së BE-së Nargerita Mogherini, sërish në opinion bëhej sikur nuk shikohej e dëgjohej. Edhe kur këto argumente që përdoreshin si sulme i shikohe çdo ditë në rreshtat e Sputnikut Ballkanik, organit të propagandës së Kremlinit.
Problemi këtu nuk është se kemi të bëjmë me një politikë antiamerikane, apo politikë që kritikon pozicionet politike e gjeopolitike amerikane. Këto diskutohen mjaft në vende të shumta europiane, sidomos ata ku nuk shihet mirë supermacia globale e SHBA.
Këtu është tentuar të injektohet në politikë dhe opinionin publik një qasje ofensive dhe urrejtje publike ndaj amerikanëve. Injektim që natyrisht është bërë nga ato qarqe qe janë pranë por edhe financohen nga Sali Berisha dhe Ilir Meta.Synimi i tyre është mjaft i njohur, kanë dashur të negocojnë me amerikanët, duke i “friksuar” ata me ndryshimin e opinionit publik në Shqipëri për SHBA. Kushdo që e ka këshilluar po ngritur këtë tezë ose është naiv e skupton fare nga poliika, ose ky qëndrim ka ardhur si një mekanizëm i një aleance paralele. Gjë të cilin nuk janë as të parët as të fundit që e bëjnë politikanët tanë që me Zogun, Enver Hoxhën etj, që ndryshonin aleancat sipas interesave të pushtetit.
Kjo qasje amerikane nuk është aspak një ide politike, por është ajo që e thotë shpesh Ylli Manjani, i cili akuzon SHBA se bëri reformën në drejtësi me pahir.
Por ka synuar kjo qasje antiamerikane që flet Nano dhe Fatos Hoxha sot? Mjafton të ndjekësh në vite mënyrën sesi është sulmuar në rrjete sociale ambasada e SHBA-së, në faqet e saj dhe e kupton qartësisht të gjithë fabulën. E cila sërish nuk është ndonjë mister, pasi është raportuar herë pas here. Të paktën në TemA është raportuar hollësisht në vite për këtë fenomen. Që nuk ishte fare spontan, por i orientuar nga lart, e i paguar me booste në rrjete sociale për të depërtuar në shikueshmëri e interaktivitet të audiencës.
Mjafton vetëm një eksperiment social për të parë apo kuptuar këtë lëvizje. Pasi të shikosh “përroin psiqik” të urrejtjes në faqet e ambasadës amerikane, të hidhet një sy nga faqja e anës tjetër-Rusisë. E krijon krejt qartë idenë e profilit apo logjikës së funksionimit të kësaj qasje. Disa nga idhtarët e Putinit në Tiranës janë ftuar edhe në televizione, e qartësisht e kanë parë kujt pjesë i përkasin e për kë bëjnë tifo. Madje kanë qenë dhe janë aktivë në “guguletë” tiranase, që përgjithësisht “rastisin” me ngjarje të rëndësishme ballkanike. Si kjo e nesërmja, që është plot e homologushme me disa nga gugule të ngjashme në rajon….
