Ministri i Jashtëm i Tajvanit ka mbrojtur udhëtimin e shkurtër por të diskutueshëm të Kryetares së SHBA-së Nancy Pelosi në ishull, në një intervistë ekskluzive për BBC. Joseph Wu dënoi stërvitjet ushtarake në shkallë të gjerë që Kina filloi rreth ishullit të enjten. Ai tha se vizita e zonjës Pelosi ishte “jashtëzakonisht domethënëse” dhe përgjigjja e Kinës nuk do të ndalonte ftimin e politikanëve demokratë në Taipei.
Wu paralajmëroi gjithashtu se qëllimet territoriale të Kinës shkojnë shumë përtej Tajvanit. Për gjashtë vitet e fundit Z. Wu ka qenë fytyra publike e fushatës së Tajvanit për njohje më të madhe ndërkombëtare. Ai negocioi vizitën e Nancy Pelosit dhe tani po merret me pasojat e saj mjaft të frikshme.
Por ministri i Jashtëm i Tajvanit nuk do të kërkojë falje. I gjithë qëllimi i udhëtimit të zonjës Pelosi ishte të sillte vëmendjen ndaj këtij ishulli, shpesh të harruar dhe pak të kuptuar. Kina e sheh Tajvanin si një provincë të shkëputur që përfundimisht do të jetë sërish nën kontrollin e Pekinit. Megjithatë, Tajvani e sheh veten si një vend të pavarur dhe çdo goditje e njohjes së kësaj nga liderët botërorë tërbon Kinën – ajo njoftoi të premten se sanksionet janë vendosur ndaj zonjës Pelosi dhe familjes së saj për shkak të vizitës.
“Kina ka kohë që po përpiqet të izolojë Tajvanin ndërkombëtarisht”, thotë zoti Wu. “Për një udhëheqës të rëndësishëm si kryeparlamentari Pelosi që të ketë mundësinë për të vizituar Tajvanin është shumë domethënëse. Për të ngritur profilin e Tajvanit dhe për të lejuar komunitetin ndërkombëtar të kuptojë se Tajvani është një demokraci”.
Ai shpejt shton se nuk është Tajvani që e ka nxitur këtë krizë. Është Pekini, thotë ai, që po përpiqet të ndryshojë rregullat. “Ne duam të ruajmë status quo-në”, thotë ai, “që është se Tajvani nuk ka juridiksion mbi Kinën kontinentale dhe Republika Popullore e Kinës (PKK) nuk ka juridiksion mbi Tajvanin. Ky është realiteti”.
Ministri po përshkruan një realitet që ka qëndruar për 73 vjet, që kur udhëheqësi nacionalist i Kinës Chiang Kai-Shek u arratis në Tajvan pasi humbi luftën civile. Për dekada të tëra, dy diktaturat rivale kineze, njëra nacionaliste (Kuomintang, ose KMT), tjetra komuniste (CCP), vështronin njëra-tjetrën përtej ngushticës së Tajvanit, as aq të fortë sa për të sulmuar tjetrën.
Por në 25 vitet e fundit dy gjëra kanë ndryshuar. Kina është pasuruar dhe Tajvani ka pasur demokraci.
Demokracia ka sjellë në pushtet një parti politike shumë të ndryshme në Taipei. Partia Demokratike Progresive (DPP) udhëhiqet nga presidenti Tsai Ying Wen dhe ministri i saj i Jashtëm Joseph Wu. “Për sa i përket demokracisë, Tajvani renditet në vendin e parë ose të dytë në Azinë Lindore”, thotë z. Wu me krenari.
“Në indeksin e lirisë Tajvani renditet numër një, për lirinë ekonomike Tajvani është gjithashtu në krye. Tajvanezët gëzojnë demokracinë, lirinë dhe vlerën e të drejtave të njeriut, që e vendosin Tajvanin në botën demokratike”, tha ai. Problemi për Tajvanin është se Kina tani është e pasur dhe me atë pasuri ka ndërtuar një makinë të madhe lufte. Ndërkohë, Tajvani është mbështetur për një kohë të gjatë në ngushticat e Tajvanit 100 milje të gjerë dhe Amerikën, për ta mbajtur atë të sigurt.
“Mbrojtja e Tajvanit është përgjegjësia jonë”, thotë ai.
“Ne kemi vullnetin dhe aftësinë. Ne kemi nevojë për vende të tjera që t’i ofrojnë Tajvanit artikuj mbrojtës, por mbrojtja e Tajvanit është përgjegjësia jonë, ne nuk po kërkojmë nga vendet e tjera të sakrifikojnë jetën e tyre për të mbrojtur Tajvanin”.
Burimi i lajmit: BBC. Përshtatur nga Tirana Today
