Nga Rula Jebreal “The Guardian”/Italia, atdheu i adoptuar nga unë prej një çerek shekulli – toka e Mikelanxhelos dhe Galileos, Verdit dhe Puçinit, Bertoluçit dhe Pazolinit, Primo Levit dhe Elena Ferrantes – është sot e pushtuar nga një tërbim i dhunshëm, që kërcënon të shkatërrojë gjithçka, për të cilën ajo është admiruar universalisht.
Në vitin 1993 mbërrita në Bolonjë si studente, duke shpresuar se kisha lënë pas vetes konfliktin e përjetshëm në të cilin kisha lindur, si një qytetare palestineze e Izraelit. Ishte “qyteti i ndritshëm mbi një kodër”.
Nga rrënojat e një të kaluare brutale fashiste, Italia e kishte rindërtuar veten si një demokraci e lulëzuar, duke e zënë vendin e saj në një Evropë të gjallë dhe progresive, ku përqafimi i hapur i zgjidhjes së konflikteve më frymëzonte.
E shndërrova Italinë në shtëpinë time, u bëra qytetare dhe nënë e një fëmije italian. Megjithatë, sot, edhe pse jetoj në Itali prej 25 vjetësh, kur dal në televizionet italiane për të diskutuar çështjet e emigracionit dhe të drejtat e pakicave, marr më shumë kërcënime me vdekje dhe përdhunim, se sa kur shfaqem në CNN, për të denoncuar racizmin e Presidentit Trump.
Dhe ky kërcënim po bëhet gjithnjë e më shumë vrastar, për ata që nuk konsiderohen “të pastër në aspektin racor”, nga parti politike që pritet të ngjiten në pushtet në zgjedhjet parlamentare të muajit të ardhshëm.
Mateo Salvini, kreu i Lega Nord të ekstremit të djathtë, e ka akuzuar Partinë Demokratike për “përmbytjen” e Italisë me emigrantë që zëvendësojnë punëtorët italianë, duke e transformuar kështu kombin në një kamp gjigant refugjatësh.
Ai deklaron se emigrantët sjellin në Itali drogë, vjedhje dhe dhunë. Fundjavën e kaluar, ndikimi i këtij gjuhe urrejtjeje u bë më se i qartë, me një sulm terrorist në Maçerata të Italisë Qendrore.
Një person i armatosur, i quajtur Luka Traini, 28 vjeç, ish-kandidat i Lega Nord në zgjedhjet lokale të vitit të kaluar, shëtiti për dy orë më radhë nëpër qytet me makinën e tij, me sa duket duke kërkuar njerëzit me ngjyrë.
Gjashtë persona u plagosën para se Traini të arrestohej, duke kryer përshëndetjen fashiste para se policia ta vinte në pranga. Në shtëpinë e tij, oficerët gjetën një kopje të librit “Mein Kampf” të Adolf Hitlerit dhe një flamur me kryqin kelt, një simbol i përdorur shpesh nga partitë e ekstremit të djathtë.
Megjithatë, aspekti më i frikshme në lidhje me ngjarjen në Maçerata, janë pikëpamjet e Trainit. Lega Nord, ka formuar një koalicion me një tjetër parti anti-emigrante të ekstremit të djathtë, Fratelli D’Italia, si dhe me ish-kryeministrin e poshtëruar Silvio Berluskoni. Ky bllok, pritet të fitojë zgjedhjet e 4 marsit.
Berluskoni dhe aleatët e tij, kanë inkurajuar ndër vite urrejtjen ndaj të huajve, duke i demonizuar këta të fundit, dhe duke krijuar një situatë në të cilën dhuna kundër tyre duket e pashmangshme. Berluskoni, një manjat i medias, që e ka quajtur Islamin “një fe inferiore”, i përdor rrjetet e tij televizive për të nxitur frikën dhe urrejtjen ndaj të huajve.
Televizioni i tij “Rete4”, ka një rubrikë të përjavshme të quajtur “Kolona e Pestë”, që raporton krimet e kryera nga emigrantët.
Kur fola si e ftuar ne emisionin ”Piazza Pulita” na televizonin Sette, në favor të një projektligji, që bënte thirrje që fëmijët e lindur në Itali nga prindër emigrantë, t’u jepet automatikisht shtetësia italiane – siç është e zakonshme në demokracitë perëndimore – gazeta kryesore e Berluskonit “Il Giornale” postoi foton time në faqen e saj të pare, duke më etiketuar “Talibane”.
Kjo do të ishte qesharake, në rast se nuk do të ishte aq e rrezikshme. Italia dërgoi trupa për t’u bashkuar me misionin e NATO-s në Afganistan; dhe të quash dikë Taliban, do të thotë ta konsiderosh atë një armik, që duhet trajtuar në mënyrë të dhunshme.
Agjenda politike e koalicionit të mbështetur nga Berluskoni është kundër emigrantëve, duke mbrojtur atë që e quan një “racë të pastër”.
Një nga kandidatët e tij, Atilio Fontana, ka thënë se të gjithë emigrantët kërcënojnë mbijetesën e “racës së bardhë”. Ai madje mburrej në gazetën kryesore italiane “Corriere della Sera”, se pikëpamjet raciste kishin nxitur rritjen e popullaritetit të tij.
Urrejtja vrastare, nxorri në rrugë ekstremistin e armatosur nga politikanët e paskrupullt. Në vend se të merrte në mbrojtje emigrantët e shënjestruar në incidentin e Maçeratas, Berluskoni i akuzoi viktimat. Emigrantët janë sipas tij ”një minë sociale me sahat, e gatshme të shpërthejë”, duke premtuar se nëse zgjidhet kryeministër ai do të dëbojë 600-630 mijë emigrantë nga Italia.
Dhe partneri i tij në koalicion, Mateo Salvini, duket se shfajëson personin e armatosur, duke fajësuar politikanët e majtë, “të cilët e përmbytën Italinë me emigrantë”.
Në fakt, motivet e Trainit, duket se përputhen me ato të udhëheqësit të partisë së tij:ai gjuajti armë jo vetëm mbi emigrantët, por edhe mbi zyrat lokale të Partisë Demokratike.
Fashizmi është gjallë dhe shëndoshë e mirë në Itali, dhe po rritet përditë e më shumë. Traini mund të ketë tërhequr këmbëzën, por zhurma e të shtënave të tij ishte frymëzuar nga politikanët kryesorë të së djathtës, të udhëhequr nga Berluskoni, të cilët përpiqen të mbulojnë dështimin e tyre për t’iu ofruar një perspektivë më të mirë ekonomike italianëve, me anë të nxitjes së urrejtjes.
Sulmi i Maçeratës nuk është aspak një shmangie. Ai është produkt i një diskursi gjithnjë e më të egër diskriminues dhe racist, që po e shndërron një kulturë të ngrohtë, të gjallë dhe të hapur, në një përzierje toksike të frikës dhe urrejtjes. Mirupafshim, vendi im i bukur!
PËRSHTATI TIRANA TODAY
