Shumë njerëz besojnë se të gjithë kanë ardhur në këtë botë me një fat të paracaktuar: një projekt, një karakteristikë që kërkon të jetojë dhe që tashmë është e pranishme në potencialin e jetës së tij. Sokrati dhe Goethe i referoheshin kësaj si shpirtit ose zërit të brendshëm që i detyroi të përmbushnin fatin e tyre. Edhe Albert Ajnshtajni foli për një zë të brendshëm që formonte spekulimet e tij.
Ju mund ta shihni edhe në jetët e njerëzve më të suksesshëm në botë; sipërmarrësit e suksesshëm, shkencëtarët, artistët që kanë realizuar thirrjen e tyre të brendshme dhe kanë përmbushur “profecinë” e tyre janë udhëhequr nga një forcë e brendshme.
Por nëse ne të gjithë kemi ëndrra, pse arrijnë vetëm kaq pak prej nesh t’i realizojnë ato?
“Nuk kam një talent të veçantë.”
“Po përpiqem shumë, por asgjë nuk po funksionon.”
“Duhet të mësoj para se të filloj.”
“Nuk e di se çfarë më motivon.”
“Nuk dua të rrezikoj të humbas atë që kam.”
Këto janë vetëm disa prej justifikimeve të zakonshme të cilat ne i dëgjojmë çdo ditë nga njerëzit që na rrethojnë.
“Koha që kemi në Tokë është e kufizuar, prandaj mos e humbisni duke jetuar jetën e dikujt tjetër. Mos u brengosni duke mësuar të mendoni me kokat e të tjerëve. Mos lejoni që zhurma e opinioneve të tjera të mbysë zërin tuaj të brendshëm. Dhe më e rëndësishmja, kini guxim për të ndjekur zemrën dhe intuitën. Ato e dinë se çfarë ju dëshironi të bëheni. Çdo gjë tjetër është e parëndësishme.”- Steve Jobs. (TIRANA TODAY)
