Nga: Mentor Kikia
Një nga gjërat që më ka bezdisur rregullisht ka qenë të treguarit e patriotizmit duke përdorur simbolin e shqiponjës dhe valëvitjen e flamujve në raste festash apo ndeshje sportive. Sepse është i gjithi është një patriotizëm fals!
Por kësaj radhe e bëra edhe unë. E bëra sepse u ndjeva i suprizuar. Sëbashku me dy kolegë gazetarë ishin në Nagoya, Japoni, në kuadër të një takimi ndërkombëtar të Federatës së Paqes.
Këto vajza, me të cilat bashkëpunuam atje, na përshëndetën në ikje pikërisht me simbolin e shqiponjës. Kjo do të thotë se kaq shumë e kemi predikuar patriotizmin përmes simboleve sa e dinin edhe këto vajza japoneze. Por a jemi ne vërtet kaq patriotë? Këtë pyetja e bëra pikërisht në një vend ku njerëzit me atdhe kuptojnë shumë më shumë sesa thjesht shtëpinë e tyre dhe ku jetojnë banorët më të disiplinuar e më punëtorë të planetit. Nëse do ti përgjigjem pyetjes, do të thoja që jo, ne nuk jemi patriotë. Përkundrazi, përdorimin e simboleve e kemi shndërruar në një pazar patriotizmi dhe në mjetin më të mirë të politikanëve mashtrues.
Sepse patriotizëm do të thotë të punosh dhe ti shërbesh vendit tënd me ndershmëri. Do të thotë ta mbrosh atë jo thjeshtë nga pushtuesit, por ta mbrosh nga shkatërrimi i mjedisit, ta mbrosh nga ndotja, të luftosh kundër një qeverie apo klase politike të korruptuar, të respektosh ligjet dhe rregullat.
Në përgjithësi ne nuk i bëjmë këto. Përkundrazi, e shikojmë vendin si një kufomë të shtrirë përtokë dhe kush të zhvasë(kuptohet sipas hierarkisë së pushtetit është edhe takati i zhvatjes). Në këto kushte, patriotizmin e munguar e kompensojmë duke mbushur me flamuj fushatat zgjedhore dhe stadiumet. Flamuj të cilët më pas hidhen rrugëve e kanaleve.
