Nga: Ervis Iljazaj
Edhe pse aksioni opozitar rezistoi në kuptimin e frymës dhe kauzës, duke shtuar këtu edhe 30 qershorin, i cili i dha të drejtë në pretendimet e saj, situata politike vazhdon të jetë po njësoj. Opozita shqiptare, duhet pranuar, nuk e ka arritur deri më tani qëllimin për të cilin e filloi betejën e saj, që ishte qeveria tranzitore dhe zgjedhje të parakohshme. Duke shtuar këtu dhe largimin nga pushteti lokal, pozitat e saj janë akoma edhe më të vështira në raport me qeverinë dhe mazhorancën, duke qenë se kjo e fundit tashmë ka në dorë të gjitha pushtetet.
Prandaj, aksioni opozitar duhet rikonceptuar, strategjia dhe mjetet duhen rithemeluar, sepse protestat, të cilat sigurisht janë të domosdoshme, nuk mjaftojnë. Për muaj me radhë, opozita ka qenë konsistente në veprimet e saj, por asnjëherë nuk e arriti pikën kulminante për të detyruar Edi Ramën dhe qeverinë të zmbrapsej. Jo vetëm kaq, por kjo qeveri, në mënyrë arbitrare, arriti të zhvillonte një palë zgjedhje për nga forma dhe nga përmbajtja jo të legjitimuara. Tashmë që forca e qeverisë ka arritur kulmin, opozita shqiptare nuk mund të jetë po njësoj në veprimet e saj.
Megjithatë, opozita shqiptare ka korrur një fitore jo pak të vogël përgjatë këtyre muajve. Ka arritur që nëpërmjet aksionit të saj të vërtetojë të gjitha denoncimet ndaj qeverisë, sidomos ato që i përkasin shitblerjes së votave.
Në këtë kuptim, kauza dhe e drejta është në anën e saj, por që nuk po kapitalizohet në kredite politike të mjaftueshme.
Në këtë situatë nuk dihet ende se çfarë do të ndodhë në muajt në vijim, sepse kjo është një nga periudhat më të paparashikueshme të politikës shqiptare në vitet e fundit. Por e sigurt është se opozitës shqiptare i duhet një energji shtesë, një dinamikë e re, një strategji ndryshe, e cila të mundësojë një kapërcim të gjendjes konstante ku ndodhet.
Dhe këtë energji shtesë, opozita shqiptare mund ta gjejë vetëm të qytetarët shqiptarë, duke u folur atyre dhe jo Edi Ramës. Lidershipi opozitar duhet të kapërcejë radhët e veta dhe duhet të penetrojë në opinionin e gjerë publik, sepse i ka të gjitha mundësitë për ta bërë këtë gjë, me një kauzë dhe betejë që ia vlen të bëhet. Vetëm nëse arrin të krijojë një komunikim direkt me opinionin publik dhe qytetarët shqiptarë mund të arrijnë ta kthejnë aksionin e saj në kredit politik. Mirëpo, për të arritur aty, lipset një aksion më shumë sesa një protestë. Kërkohet një hapje me aktorët dhe faktorët shoqërorë, me artistë, intelektualë dhe me çdo pjesë të shoqërisë shqiptare. Dhe kjo nuk bëhet vetëm me protesta, por me fjalime, diskutime, ide, të cilat duhet ta mbështesin gjithmonë aksionin e saj. Në të kundërt, mënyra e protestave të opozitës do të vazhdojë të jetë një instrument për të shtrënguar radhët e saj, por që asnjëherë nuk do të krijojë momentin politik për të detyruar këtë qeveri të zmbrapset.
Sepse, në rrugën e saj, ka edhe një pengesë jo të vogël, që është faktori ndërkombëtar dhe sidomos Shtetet e Bashkuara. Për të kapërcyer këtë pengesë, ka vetëm një rrugë. Ajo e mobilizimit të shoqërisë shqiptare në kauzën e saj të drejtë. Dhe nëse bind shqiptarët, opozita me patjetër që mund të bindë edhe ndërkombëtarët. Ndërkombëtarët në Shqipëri nuk janë as me Ramën dhe as me Bashën, por me interesin e Shqipërisë dhe shqiptarëve. Dhe nëse opozita arrin të krijojë idenë se kjo betejë është në interes të shqiptarëve, atëherë çdo gjë tjetër është më e lehtë. /Gazeta Liberale
