Nga: Ben Andoni
Shqipëria ka një mungesë trishtuese të parimeve të së Djathtës, përfaqësuar prej partive që mëtojnë se janë brenda kësaj ideologjie, por më shumë se kaq një frustrim në ditët e fundit për t’i mbushur mendjen leadership-it të saj se duhet të dorëhiqet. Procesi do të jetë i vështirë por jo i realizueshëm, pasi pjesa më e madhe e njerëzve të së Djathtës i gjen justifikimin z.Basha për të mos dhënë qëndrimin. Tek e fundit kjo statusquo është e mirë për ta, veçse jo për votuesit e tyre.
Po çfarë duhet të bëj në këtë rast e Djathta shqiptare?! Votat e mbledhura nga aleatët e vegjël nga të ashtuquajturit konservatorët e vegjël jo vetëm nuk e ndryshuan diferencën me PS të Ramës, por as nuk mundën t’i jepnin ndryshimin e premtuar vendit. Zhgënjimi është i madh jo vetëm për ta por edhe fashën ideologjike që ata përfaqësojnë.
Më i hidhur nga të gjithë është vetë diskursi politik i Lulzim Bashës, i cili me qëndrimin e tij duket se do ta vonojë njohjen e zgjedhjeve për të fituar kohën e nevojshme të qetësimit të kundërshtarëve në parti. Kjo e shpjegon fillimin e turit të ecejakeve të ambasadorëve që do të konsumojnë këtë pranverë nga Selia e PS drejt SHQUP-it të PD-së, derisa Basha të futet në sistem, gjoja për hir të forcave madhore jo për të. Dhe, derisa të mbarojë kjo Basha me ligjërimin e tij që shkonte nga përmbysja e sigurt e së dielës, më pas tollovinë e kutive dhe pastaj për paragjykimin e zgjedhjeve të manipuluara, ka kohë të heqë vëmendjen. Sepse Basha e di mirë që ne, shqiptarët, harrojmë shpejt. Po fare shpejt.
Ndërkohë është një masë e madhe, veç njerëzve të zhgënjyer dhe të përzënë me kohë nga PD-ja që nuk mund të durojnë. Por e keqja e tyre është se duan të shfrytëzojnë asetet njerëzore dhe strukturat e PD-së për të shpalosur e shtrirë idetë e tyre. Që në fakt, është e pamundur. Idetë e sfiduesve të PD-ja janë të mira, por një makinë nuk e bën të mirë vetëm dukja por edhe motori dhe agregatet e tjera. Dhe, ngutja duke përdorur në masë të vjetra nuk është se do i ndihë aq shumë. Për më shumë pronësia e kësaj partie nuk është e njerëzve, por e pak njerëzve, që e duan Bashën të jetë aty. Me buzëqeshjen dhe pamundësinë e tij.
Problem është se pse njerëzit e reformës së PD-së nuk e fillojnë prej konservatorizmit. Pasi logjika e tillë e ndan shumë vetë këtë formacion prej paqëndrueshmërisë dhe mungesës së besimit, që ka ngritur.
Sipas Michael Oakeshott, njërit prej ideologëve të Konservatorëve: “Të jesh konservator … do të thotë të preferosh të njohurën në vend të së panjohurës, të preferosh të provuarin e jo të paprovuarin, faktin nga misteri, aktualitetin për të mundshmen, të kufizuarin në vend të së pakufizuarin, të afërtin në vend të së largëtit , e mjaftueshmen për deri të tepërtën, e përshtatshmen drejt perfektes, gëzimin e tanishëm në vend të lumturisë utopike “.
Por, në fakt, Partia Demokratike nuk kthehet dot më sepse është larguar krejtësisht nga gjërat e prekshme (ato po ia merr PS-ja) e jo pak herë sloganet e saj janë jo pak të Majta. Ndaj, një parti e re, mund të jetë zgjedhja e vërtetë që duhet të kthehet në respektimin e zemrës së parimeve të ideologjisë së konservatorëve, e cila shkon direkt për respektimin e institucioneve të parlamentarizmit, të drejtat e pronës, religjionit dhe kthimit të vërtetë të vlerat e traditës. Dhe, me kauzën e pronës, bash atë që PD-ja e çoi në shkatërrim Shqipërinë mund të rinisë një ngritje që të inkurajojë njerëzit e saj më të mirë. Harxhimi i energjisë për një ringritje të një partie të tillë është e kotë. Berisha, njeriu që vendos ende, e tregoi këtë. PD-ja e tij është e pandryshueshme dhe mban bash fytyrën e Bashës. Ndaj duhet një parti e re konservatore, e qepur me parimet e filozofisë sociale dhe politike të saj. E kërkon koha.
