Nga: Ervis Iljazaj
Le ta marrim të mirëqenë se vullneti i kësaj qeverie për të luftuar pasuritë e krimit dhe krimin e organizuar në përgjithësi është i vërtetë, dhe mos të dyshojmë se ato konferencat për shtyp me police me syze dhe djem të veshur mirë janë vërtetë operacione për luftën kundër krimit dhe jo një show. Përderisa nuk kemi asnjë të dhënë që kjo është një farsë, atëherë po i besojmë vërtetë Edi Ramës dhe qeverisë të tij në këtë fushatë.
Problemi është se mënyra se si luftohet krimi i organizuar ka rëndësi, shumë madje. Pra, kur ndjek një politikë të caktuar, edhe një politikë kundër krimit të organizuar nuk ka rëndësi vetëm rezultati, por edhe mënyra që ndjek për ta arritur atë rezultat. Sidomos në një shoqëri demokratike, ku duhet të vihen në peshore shumë të drejta dhe liri të cilat pa dyshim kanë dhe efekte kolaterale që duhen luftuar.
Dhe në këtë drejtim, ligji anti KÇK është një mënyrë totalisht e gabuar, i cili rrezikon liritë në një shoqëri të hapur dhe demokratike.
Nga shumica e juristëve tashmë pranohet se ky ligj shkel Kushtetutën e Shqipërisë, shkel të drejtën e pronës, si dhe ndarjen e pushteteve kur policisë së shtetit i jepen kompetenca të pushtetit gjyqësor. Në këtë kuptim, është mjaft e rrezikshme që në emër të luftës ndaj krimit të organizuar të shkelim këto liri dhe të drejta të cilat njerzimi i ka fituar me beteja që kanë zgjatur shekuj me radhë.
Si Kryeministri Rama, po ashtu edhe Ministri i Brendshëm Lleshaj shprehin nëpërmjet deklaratave të ndryshme një kritikë të ashpër ndaj kritikëve të këtij operacioni, duke pretenduar se këta njerëz po mbrojnë krimin dhe pasuritë e tyre. Kjo në fakt nuk është aspak e ndershme nga ana e tyre. Nuk besoj se ka njeri në Shqipëri të mos jetë dakort me luftën kundër kriminalitetit, një nga problemet dhe sëmundjet më të mëdha të shoqërisë shqiptare përgjatë tranzicionit të stërgjatur të saj.
Çështja është se mënyra se si po bëhet kjo luftë është totalisht e gabuar. Dihet që ku ka liri ka dhe kriminalitet. Vetëm në Korenë e Veriut nuk ekziston krimi i organizuar, apo në regjimin komunist të Shqipërisë. Për një arsye shumë të thjeshtë. Ndalo të gjitha liritë dhe të drejtat e njeriut, dhe nuk do të ketë kriminalitet. Një nga vendet sot në botë që regjistron numrin më të lartë të veprave penale janë Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Mirë po, kjo nuk do të thotë që ai është një shtet jo efikas. Sepse atje, për të luftuar krimin nuk i kanë rënë shkurt, duke shkelur liritë e njeriut. Kjo do të ishte mënyra më e thjeshtë. Demokracia dhe shteti i së drejtës janë regjimet politike më të vështira dhe më të kushtueshme. Sepse garantojnë lirinë, dhe mundohen të luftojnë efektet kolaterale që ajo jep, pa e rrezikuar atë.
Kjo histori është njësoj se ligji antishpifje. Meqë nga liria e fjalë ka shpifje, dhe sigurisht që ka dhe do ketë, atëherë për të luftuar shpifjen ndalojmë lirinë e medias. Kjo nuk është mënyra për të luftuar fenomenet negative që vijnë padyshim si efekte kolaterale të lirisë së njërzve.
Mënyra në një demokraci është lufta ndaj krimit, por pa prekur liritë dhe të drejtat. Në të kundërt, nuk jemi më një regjim demokratik, por një shtet autoritar dhe policor.
Problemi është se kjo filozofi, pra të luftojmë fenomenet negative duke parë vetëm rezultatin dhe jo mënyrën se si bëhen këto beteja, është duke u kthyer në një filozofi tashmë normale me këtë qeveri. Gjë e cila mund të kthehet edhe në mbështetje elektorale, mund të elektrizojë masat dhe t’i kënaqë ato, por vë në rrezik shtetin e së drejtës, lirinë dhe demokracinë e shoqërisë shqiptare. Kjo është rruga më e lehtë, dhe më e dëmshme për të ardhmen e këtij vendi./Gazeta Liberale
