Ish-kryeministri, Massimo D’Alema për vitet 1998-2000 shpjegon gjithë skemën sesi funksion Bashkimi Evropian në raport financimet dhe shpërndarjen e parave midis vendeve anëtare.
Për këtë arsye, ai sjell si shembull rastin e krizës greke. Në një intervistë për televizionin italian Rai News 24, D’Alema shpjegon gjithë piramidën financiare të Gjermanisë kundrejt shtetit grek.
Massimo D’Alema: Po ju një shembull, për të kuptuar këtë çfarë ndodh me monedhën e përbashkët, por me nivele të ndryshme të konkurrencës dhe fuqisë ekonomike. Në Gjermani, kostoja e parasë është shumë e ulët, madje edhe me interes negativ. Në këto kushte, bankat gjermane mbledhin para nga kursimet e gjermanëve që kanë për ta një kosto shumë e ulët, pothuajse zero, dhe blejnë me to bonot e Greqisë. Greqia paguan 15 për qind norma interesi, pra është një vend në rrezik. Dhe kështu gjermanët fitojnë një mal me para. Pra çfarë ndodh:nga një vend i varfër si Greqia, burime të mëdha financiare transferohen drejt një vendi të pasur siç është Gjermania, nëpërmjet ndryshimit të normave të interesit. Dhe vendi i varfër varfërohet gjithnjë e më shumë, ndërsa vendi i pasur pasurohet gjithnjë e më shumë. Kur vendi i varfër, nuk është më në gjendje të paguajë borxhet, mbërrin ndihma evropiane. Ne i kemi dhënë Greqisë 250 miliardë euro, por jo të paguar pensionet e grekëve, por për të paguar interesat bankave gjermane franceze dhe pjesërisht italiane. 220 miliardë nga 250 miliardë euro e ndihmës, shkoi direkt tek bankat gjermane, franceze, dhe italiane gjermane, që ishin huadhënësit. Pra në realitet kur themi, që ne paguajmë pensionet e grekëve, nuk është e vërtetë. Ne paguajmë bankat gjermane. Kjo është e vërteta. Sigurisht që është një cikël, këto para shkojnë dhe vijnë, por grekët nuk kanë mundësi as që t’u marrin erë. Kuptohet që ky mekanizëm nuk mund të ekzistojë për shumë kohë.
TIRANA TODAY
