Alejhi 15 vjeç është fëmija i fundit mes vëllezërve dhe motrave që ende jeton me nënën e tij në fshatin e vogël Verkhoyansk, në lindje të Rusisë. Pas pak muajsh, ai ka në plan të ndjekë studimet në qytetin e Yakutsk, sikurse katër vëllezërit dhe motrat e tij.
Edhe pse Verkhoyansk ka një antenë 3G, pra adoleshentët mund të ndajnë jetën e tyre në Instagram përmes internetit, largimi i tyre drejt qyteteve më të mëdha po konsiderohet gjithnjë e më i zakonshëm.
Fotografi Brice Portolano e gjeti Ajalin duke ndarë kohën e tij midis shkollës, kompjuterit dhe shëtitjeve të vetmuara në peizazhin e ftohtë të fshatit të tij.
E divorcuar, nëna e Ajalit i rriti vetëm pesë fëmijët e saj.
Në katin e parë të shtëpisë gjendet një nga ushqimet e preferuara të Ajalit, Stroganina. Feta të holla peshku të ngrirë, të prera me thikë. Ato hahen të ngrira si meze, të shërbyera me kripë dhe piper.
Verkhoyansk është fshati më i ftohtë në botë me Oymyakon, një zonë në jug-lindje të qytetit.
Megjithatë, mban Rekordin Botëror Guinness për ndryshimin më të madh të temperaturës në Tokë, nga -67.8C në dimër në 37.3C në verë.
Nga lumi merren blloqe akulli dhe u jepen fshatarëve për të përdorur ujin. Çdo shtëpi ka stokun e vet të ujit të depozituar në grumbujt e blloqeve të akullit. Blloqet shkrihen brenda shtëpisë. Ndërsa uji i rrjedhshëm, i cili kalon në temperatura shumë të larta për të parandaluar ngrirjen e tubave, nuk është i pijshëm.
Temperaturat janë aq të ulëta sa disa detaje të jetës së përditshme marrin një tjetër dimension këtu:
Bateritë zgjasin vetëm disa minuta.
Boja e stilolapsit ngrin para se të shkruani.
Gotat janë metalike.
Vendasit i përdorin makinat e tyre gjatë gjithë ditës, duke u trembur se nuk do të ndizen deri në pranverë.
Të veshur me lesh të trashë dhe një shtresë yndyre gjatë vjeshtës, kuajt dhe qentë e fshatit kalojnë dimrin jashtë në temperatura shumë të ulëta .
Kali Yakut është i vogël, rezistent dhe i zbutur.
Ai zë një vend të vecantë në jetën, ekonominë dhe spiritualitetin e Siberianëve.
I humbur në mendime, Ayal shpesh shëtit nëpër rrugët e fshatit.
Vetëm, ose i shoqëruar nga qeni i fqinjit, me të cilin ai është bërë mik, atij i pëlqen të mendojë se si do të jetë jeta e tij kur të shkojë në qytet.
Ai dëshiron të bëhet aktor ose shkrimtar.
Ai gjithashtu eksploron ndërtesa të braktisura, si për shembull një ish-kompani sigurimi.
Shumë ndërtesa janë bosh.
Sot, vetëm 1.131 njerëz jetojnë në fshatin Verkhoyansk – rreth gjysma banorëve të 15 viteve më parë.
Në kohën e tyre të lirë, Ayal dhe fqinji i tij luajnë video lojëra që ua sjellin vëllezërit e tij nga qyteti. Ata janë tifozë të lojës Undertale, ku lojtarët kontrollojnë një fëmijë që ka rënë në Underground, një rajon i izoluar nën sipërfaqen e Tokës.
Vëllezërit e tij e vizitojnë një herë në vit, për solsticin e verës, kohë kur organizohet një event i madh. Biletat janë të shtrenjta në rajon dhe kushton qindra paund për një udhëtim.
Për të lidhur rajonin e Verkhoyansk të Yakutsk ende përdoren avionët e epokës sovjetike Antonov AN-24. Kushtet e vështira klimatike e bëjnë fluturimin të rrezikshëm dhe linja ajrore që zotëron aeroplanët ka pasur gjashtë aksidente dhe incidente të mëdha që nga viti 2003. (TIRANA TODAY)
