Në 1674 një stuhi misterioze shkatërroi një qytet të tërë. Stuhia zgjati disa minuta, por ja doli të shkatërrojë Utrechtin. U deshën 15 minuta që kjo stuhi intensive, e fuqishme, por e shkurtër, të përfshinte Evropën veri-perëndimore një mbrëmje verore gati 350 vjet më parë. Gjurmët e saj ndihen edhe sot në Utrecht.
Fundi i shekullit 17 ishte sfidues për Holandën. Holandezët u gjendën në luftë përballë disa forcave të huaja, duke përfshirë edhe Francën dhe Anglinë. Vitin 1672 njihet si “Viti i Katastrofës”, sepse ai shënoi një pushtim të Republikës Hollandeze nga forcat franceze, angleze dhe zonat ku tani është Gjermania.
“Francezët morën paratë që kishin, Utrechti u braktis”, thotë Gerard van der Schrier në Institutin Mbretëror Holandez të Meteorologjisë në De Bilt. Dy vjet më vonë qyteti u godit nga një katastrofë.
E mërkura e datës 1 gusht 1674 ishte një ditë verore tipike e ngrohtë dhe e lagësht në Evropën Veriperëndimore. Në fund të ditës, nisën disa stuhi. Ato u përshkallëzuan dhe u shtuan. Rreth orës 18:00 një stuhi shkatërruese përfshiu të gjithë rajonin në veri, duke lënë pas një shkatërrim.
Dhjetëra dëshmitarë okularë që e kapën skenën kanë folur. Sipas një gazete të kohës:
“Në Bruksel binin gurë breshëri të mëdha si mermere, shumë pemë u shkëputën nga Toka, dhe shumë shtëpi u përmbysën … Në Strassbourg, ra breshër me kokrra të mëdha. Qyteti u kthye në gërmadhë.”
Fakti që stuhia ndodhi dy vjet pas “Vitit të Fatkeqësive”, e bëri të pamundur rimëkëmbjen e qytetit. Nuk kishte para për të paguar rindërtimin e tij. Katedralja Dom mbeti gërmadhë për dekada të tëra.
“Homoseksualët takoheshin në rrënojat e saj”, thotë van der Schrier.
50 vjet më vonë, holandezët filluan t’i përndjekin aktivitetet homoseksuale. Gjykimet filluan me ekzekutimin e Josua Wils, njeriut që ishte përgjegjës për sakristinë e katedrales.
“Sjellja homoseksuale u damkos si një sjellje e ardhur nga qyteti i Utrechtit”, thotë van der Schrier. Fjala holandeze “Utrechtenaar” u bë sinonim i homoseksualitetit. “Kjo është e lidhur me stuhinë shkatërrimtare edhe pse këtë nuk e dinë shumë njerëz”. (TIRANA TODAY)
