Nga Edward Lucas, “Center of European Policy Analysis”/Nëse do t’i kërkohej të kontribuonte me një editorial për portalin e Al-Kaedës “Inspire”, cilido publicist apo gazetar me një staturë publike, do të refuzonte.
Do të ishte një vetëvrasje profesionale të bashkëpunosh në çfarëdolloj mënyre me portalin propagandistik të një grupimi terrorist të njohur për mizorinë e tij, dhe që është i vendosur për shkatërrimin e jetës moderne të civilizuar.
Regjimi rus nuk është një kult terrorist nihilist. Por mbetet gjithsesi një kundërshtar serioz, dhe i rrezikshëm.
Ai po zhvillon një luftë në Ukrainën Lindore, dhe pushton pjesë territoresh të vendeve të tjera.
Ai po zhvillon një luftë politike kundër Perëndimit, duke u përpjekur të përçajë shoqëritë tona, dobësojë aleancat tona dhe shkatërrojë vendimmarrjen tonë.
Kjo lloj kritike, rastësisht, dikur e parë si një pikëpamje e frikshme e luftëtarëve të vjetër të Luftës së Ftohtë, përbën tashmë një konsensus në të gjithë botën perëndimore.
Megjithatë, shumë akademikë të respektuar, autorë, gazetarë dhe politikanë nuk shohin asgjë të gabuar në pranimin e ftesave nga RT (Russia Today), media kryesore e propagandës 300 milionë dollarëshe e Kremlinit.
Edhe nëse audiencat janë të vogla, tarifat e shërbimit nuk janë të tilla. Unë po bëj fushatë për t’i dekurajuar njerëzit që të mos veprojnë në këtë mënyrë.
Deputeti britanik Tom Brake i Liberal Demokratëve në opozitë, është vetëm një nga aleatët e mi. Ai argumentoi javën e kaluar në parlamentin britanik, nevojën e një bojkotimi të RT dhe partneres së saj kryesore, agjencisë së lajmeve, Sputnik.
Në kundërpërgjigje, ka disa argumente. Njëra është ndershmëria: për shembull nëse kritikoni RT, duhet të jeni të gatshëm të shihni programet e saj për të shpjeguar pse.
Një tjetër është shkëputja: figurat publike shfaqen në shumë kanale pa miratimin e gjithçkaje që bëjnë, dhe shumica e programeve të RT-së janë një gazetari e papërcaktueshme, e bujshme dhe tabloide.
Një e treta e tyre që shfaqen aty, të japin shansin për të kundërsulmuar: në programet e drejtpërdrejta, është e mundur të mblidhen argumente të forta anti-Kremlin.
Nëse asnjë kritik nuk shfaqet kurrë në këtë kanal televiziv, narrativa e regjimit rus nuk kontestohet nga askush. Argumenti i RT-së qëndron tek fjala e lirë.
Nëse ne fillojmë të vendosim se kush lejohet të transmetohet, atëherë ne do të sillemi njësoj si qeveria ruse që kritikojmë.
Asnjë nga këto argumente nuk pi ujë. Unë nuk jam duke argumentuar se RT duhet të ndalohet. Çdo vend ka rregulla që rregullojnë frekuencat tokësore dhe sistemet e kabllove (madje Shtetet e Bashkuara në mënyrë strikte rregullojnë me ligj transmetimin e pamjeve erotike).
Vende të tjera kanë rregulla, për shembull në lidhje me balancimin dhe korrigjimin e gabimeve. Nëse RT i shkel këto rregulla, duhet të përballet me sanksione si çdo kanal tjetër. Por mund të vazhdojë të transmetojë në internet apo në satelit.
Së dyti, ata që marrin pjesë në debate mbi RT, mund të arrijnë disa fitore të vogla. Por ata kontribuojnë në një humbje shumë më të madhe, duke e legjitimuar këtë kanal televiziv.
Imagjinoni sikur çdo bashkëpunëtor me emër të refuzonte çdo ftesë. Prodhuesit e RT-së do të duhej të mbushnin më pas shfaqjet e tyre me ekstremistë, figura të vogla, dhe propagandistët e tyre vendas.
Mungesa e besueshmërisë, do të ishte menjëherë e dukshme. Audiencat do të binin ndjeshëm. Reklamuesit do të largoheshin.
Së treti, drejtësia nuk nënkupton trajtimin e të gjithëve në mënyrë të barabartë. Kjo kërkon trajtimin e njerëzve sipas meritave të tyre.
RT e ka humbur të drejtën e saj për t’u trajtuar si një transmetues i vërtetë, për shkak të anshmërisë së saj të vazhdueshme.
Ai duhet të konvertohet më mirë në një kanal reklamimi, dhe për një produkt të pakëndshëm dhe të dëmshëm. Një tregues i mirë për këtë, është se unë mund të gjej vetëm një rast në faqen e internetit të RT-së, kur është kërkuar falje për një gabim – dhe kjo ndodhi në vitin 2012.
Vëmendja e kujdesshme ndaj korrigjimeve, sqarimeve dhe keqardhjeve, është një shenjë dalluese e gazetarisë profesionale. Kjo mungon tek RT.
Pra, ata që shfaqen në RT janë duke e vendosur vetveten dhe interesin e tyre, përpara një arsyeje shumë më të rëndësishme: mbrojtjen e sistemit politik, që u lejon atyre të paraqesin mendimet e tyre të ndryshme, dhe ndonjëherë të gabuara.
Nëse ata vërtet duan të sfidojnë propagandën e Kremlinit, ne presim me padurim ta dëgjojmë të reja prej tyre.
Shënim: Edward Lucas është zëvendëspresident i Qendrës Evropiane të Analizës së Politikave (CEPA). Lucas është gjithashtu një ndër redaktorët kryesorë në revistën “The Economist”.
Përshtati për Tirana Today, Alket Goce
