Nga: Arel Bekteshi/ Në një shoqëri si kjo e jona, plotësisht e militantizuar si në konceptin “Mikro” (familja) të saj, por gjithashtu dhe sa i përket konceptit “Makro” (institucioneve, mediave), pozicionuar plotësisht një pjesë në “Frontin” e “së djathtës” e pjesa tjetër në “Frontin” e “së majtës”, e komplikon vërtet shumë njohjen e personaliteteve të demilitantizuar, përfaqësues së shoqërisë sonë.
Madje vështirësia herë pas herë na krijon iluzionin e mos ekzistencës së këtyre personaliteteve. Por fatmirësisht edhe pse në minorancë, “betejat” e vazhdueshme të këtyre përfaqësuesve kundrejt problemeve të përditshme sociale, na mundësojnë njohjen e “një fronti të tretë”, i cili sipas opinionit tim përbën dhe “opozitën” e vërtet të vendit tonë, një term që gjatë dekadave të fundit, klasa jonë politike duket se e ka humbur kuptimin e këtij termi. Nëse humbja e kuptimit të termit “opozitë” ka ardhur si shkak i strategjive të gabuara, ideologjive të vjetërsuara apo mos-interesi i të bërit “opozitë”, kjo është një temë tjetër e cila meriton një hulumtim të veçantë.
“Fronti i tretë”, që siç u cek më lartë ishte jo-lehtësisht i dallueshëm, përbëhet nga figura të ndryshme sic janë ato të shoqërisë “së thjeshtë”, por dhe figura që i përkasin artit, sportit, religjionit, por në raste të veçanta dhe nga figura politike për tema të caktuara, por që pas elaborimit të këtyre temave këto figura rikthehen në njërin nga dy frontet ekzistuese të cilit ato i përkasin.
Një tjetër karakteristik e këtij “Fronti” është zbritja dhe përballja me problemet sociale në terren, ndryshe nga dy “Frontet” e tjere, por më së shumti nga “Fronti Opozitar” i cili duhet të jetë një përfaqësues i zërit të qytetarëve, transmetues i problemeve të tyre, dhe dialogimit në Parlament për rregullimin e këtyre problemeve, në vendin tonë ky “Front” i cili sot kryesisht i përket së djathtës dhe disa partive të tjera të ideologjive të ndryshme, të vetmin terren që njeh janë konferencat për shtyp dhe analizat e problemve sociale nëpërmjet “Facebook”-ut dhe jo në Parlament aty ku në fakt duhet të diskutohen problemet e shoqëris sonë por dhe për faktin pasi është arsyeja për të cilën janë votuar.
Dhe pikërisht ndryshe nga opozita e vërtet sa i përket kuptimit juridik, “opozita” e përbëre nga “Fronti i Tretë” vazhdimisht me nismat e saj, udhëtimet në vendet e ndryshme dhe njohjen e problemeve nga më komplekset të së shoqërisë sonë, arrijnë të bëj atë që opozita e vërtetë nuk po arrin ta bëj për një kohë të gjatë, madje përveç se na mundëson njohjen me probleme të ndryshme sociale “Fronti i tretë”, merr dhe rolin e “Zgjidhësit” të problemeve, duke i mundësuar qytetarëve të kontribuojnë në rregullim e problemeve të atyre të cilët nuk i posedojnë mundësitë e njëjta ekonomike, dhe pikërisht ky aktivizim i këtij “Fronti” i mundëson që herë pas herë të tejkalojë dhe rolin e qeverisë duke qenë në shumë raste shumë më efektiv edhe se ajo.
Dhe në këte kontekst erdhi dhe debati i fundit mes opozitës së vendit tonë dhe njërit nga personaliteteve të “Frontit të tretë”. Një opozitë e cila sa vjen e më shume i humb vlerat e saj, deri aty sa të de-valorizoj dhe “të vërtetën”, duke e prezantuar këtë të fundit jo si primare, një veçori e cila dallohet lehtësisht gjatë denoncimeve të fundit, të bëra nga përfaqësuesit e saj.
I gjithë ky debat na prezanton një veçori të trashëguar nga sistemi i kaluar, e cila sa vjen e po bëhet edhe më shumë e dallueshme e cila ka të bëj me imponimin dhe klasifikimin e normativ të një opinioni ku rëndësia e asaj që opinioni përmban nuk varet nga masa e së vërtetës që posedon në vetvete opinioni, analiza ose kritika por me idenë se nëse ky opinion përputhet ose jo, me idetë tona. Kjo na mundëson të kuptojmë që edhe pse në një moment një individ ka zgjedhur me vetëdijen e tij të mos ngjyroset me asnjë ngjyrë të asnjërit prej dy “Fronteve” ajo çfarë ai do shpreh, do kritikojë ose do analizojë, do e klasifikojë atë në njërin nga dy “Frontet”, pasi ajo që shprehet edhe pse në një kontekst larg atij politik ka tendencë për tu instrumentalizuar me një shpejtësi të paimagjinueshme duke të të imponuar vendin në njërin nga dy ”Frontet”. Një shoqëri e tillë imponuese e cila nuk e i mendon si të rëndësishme zgjedhjet personale, apo ato se çfarë një individ ka zgjedhur të jetë, të përfaqësojë ose të mbrojë, iluzion se posedon të drejtën për ti klasifikuar individ të ndryshëm të shoqërisë sonë si “Aleat” ose si “Kundërshtar” të saj.
