Dekada më parë bëri jehonë “Kam një ëndërr” e Martin Luter Kingut dhe frymëzoi zemra njerëzish për një shoqëri më të mirë, ku të gjithë respektohen dhe kanë të drejta të barabarta, ku askush nuk mund ta konsiderojë veten superior ndaj kurrkujt. Një ëndërr e ndezur si shkëndijë drite në shpirtin e një individi dhe që u ndez si hapësirë yjësish në gjithë botën.
Ngjarjet e kohëve të fundit mbi akte të ndryshme të dhunshme janë shpërfaqur si një rruzullim i errët, i cili në një formë a një tjetër na mban të tërhequr me gravitetin e tij. Dhuna, si formë sjelljeje, na prek të gjithëve pa dallim gjinor, racial, fetar etj., si edhe lë gjurmë here të dukshme dhe herë jo fort të dukshme në spektrin psikologjik, verbal e fizik.
Këto pështjellime dhe ngjarje të ditës kanë ndezur shkëndijën e motivimit të studentëve të cilët mbrëmjen e së premtes kanë ndezur qiellin e kryeqytetit me fenerë fluturues. Mesazhet e tyre, të shprehura me zë në mënyrë të hareshme dhe përmes pankartave, kishin qëllim ndërgjegjësimin e shoqërisë për t’i thënë mjaft më akteve të dhunës dhe për të nxitur mirësi, harmoni dhe të jetuarit të jetës me gjithë bukurinë e saj, plot emocione të ngrohta pozitive. E tillë ka qenë atmosfera në sheshin “Skënderbej”, i cili është zgjedhur “si simbol i unitetit tonë njerëzor pro jetës, të drejtave dhe lirive, pra për t’i thënë ndal dhunës”, është shprehur një nga studentët organizatorë. Një qytetare nga Kosova, rastësisht në sheshin “Skënderbej” në ato çaste, i është bashkuar grupit dhe është shprehur se e përgëzon studentët dhe e mbështet këtë nismë, me pritshmëri për përmasa më të gjera.
Mesazhe ndërgjegjësuese nën moton “Ndriçojmë qiellin, dhurojmë shpresë” janë artikuluar në këtë manifestim të bukur për formën e zgjedhur, komunikim pa tone të larta, por me buzëqeshje, muzikë, valle e plot emocione. “Kush të do nuk të rreh, por të përqafon. Prandaj, le ta takojmë njëri-tjetrin përherë me buzëqeshje!” ka qenë mesazhi i përcjellë nga Arbiesi 8-vjeçar. “Dhuna është streha e fundit e dështakëve, ndaj stop dhunës!” është dëgjuar zëri i Halidit 4-vjeçar.
Të zgjedhim dashurinë për jetën dhe ta respektojmë atë! Dhuna është polimorfe, një kameleon, merr ngjyra, trajta e forma sipas rrethanës, ndaj vetëm drita e mirësisë dhe e vullnetit mund ta largojë atë. Ka kaq shumë shpirtra të ndrydhur që përmes zërit të mekur kërkojnë ndihmë për jetën e bukur, plot dashuri njerëzore. Kështu, nga arkivi statistikor i vitit 2017 në Gjykatën e Faktit në Tiranë janë shënuar 266 çështje për lëshim urdhër mbrojtjeje dhe 765 për urdhër mbrojtje të menjëhershëm. Këto shifra pasqyrojnë ata individë që kanë gjetur zërin për të ndalur dhunën, por ka mijëra të tjerë që kthetrat e frikës ia kanë marrë frymën për të mos lëshuar zë, duke mos thirrur dot për ndihmë. Problemi që po i bëhet jehonë këto ditë e ka zanafillën kohë më parë, që në embrion, në ADN-në tonë sociale. Duhet të kemi parasysh se një i mitur i dhunuar sot është i rritur dhunues nesër. Prandaj, jepni dashuri, buzëqeshje e përqafime, pasi askush nuk mund ta cenojë jetën, gëzimin dhe të fikë dritën e ëndrrës.
