Italia u shpall kampione Bote në vitin 2006 dhe finalja ishte mjaft dramatike përballë Francës. Gjithçka u vendos nga pika e bardhë e penalltive dhe emocionet ishin të mëdha. Këto emocione i ka shpjeguar më së miri Fabio Cannavaro, një napolitan supersticioz i cili qëndron pa lëvizur gjatë ekzekutimit të penalltive dhe larg shokëve të skuadrës.
Por gjithçka “prishet” nga Andrea Pirlo i cili afrohet dhe i flet mbrojtësit italian, por nga fjalët që thotë duket se e ka humbur fare dhe nuk e di çfarë po ndodh.
“Gjatë gjithë penalltive qëndrova pa lëvizur, si një statujë. Në rrethin e mesit të fushës, përpara penalltive, nuk doja afër askënd. Jam napoletan, pra supersticioz. Por përpara penalltisë së fundit mu afrua Pirlo. Me përqafoi, pa e ditur tersin e mundshëm që mund të na sillte. “Ja, po ndodh”, ishte mendimi im i parë.
“Mbaroi, kemi humbur…” Mendova.
Nuk festova as për penalltitë tona të shënuara, e as për penalltinë e humbur të David Trezeguet.
Kështu afrohemi te penalltia e Fabio Grosso-s, që ngrihet dhe ecën drejt pikës së penalltisë. Në atë moment, Andrea (Pirlo) më thotë me zë të ulët:
“Fabio..”
“Më thuaj, Andrea”
“Kisha një pyetje, nëse Fabio bën gol, fitojmë Botërorin?”
“Po, Andrea”
“A je i sigurt?”
“Po, Andrea.”
Kishte ikur komplet. Nuk po bënte lidhjen. As ai, as unë, as të tjerët.
Banues të një dimensioni tjetër, gati gati padronë të Tokës, por në të njëjtën kohë nga planeti i Marsit.
Fabio Cannavaro
(9 korrik 2006, Italia fiton Kupën e Botës)
