Italiania, Elena Pagani ka shkruar një libër për mediat shqiptare nga regjimi i Hoxhës deri sot. Elena Pagani, e lindur në vitin 1987, është diplomuar për të Drejtat e Njeriut dhe Etikën e Bashkëpunimit Ndërkombëtar. Historisë së Shqipërisë, ajo i ka dedikuar librin e saj debutues, “Dove bunkers become coccinelle”, i publikuar në (2015), shkruan Tirana Today. 
Ndërsa këtë vit, ajo ka botuar librin e saj të dytë të titulluar: “InfoAlbania. I media albanesi dal XX secolo ad oggi”, në shqip “InfoAlbania. Mediat shqiptare nga shekulli i XX-të deri sot”. 
Sa herë që shkruhet për Shqipërinë shkruhet edhe për bunkerët, madje shkrimtarja Italiane, nuse në Shqipëri, Elena Pagani ka bërë një libër për to. Ajo ka një lidhje më të ngushtë me vendin tonë. Pagani është nga Bergamo që si fillim dashuroi një djalin shqiptar Marjan Fierza, më pas u magjeps nga historia dhe kultura e vendit tonë.
“Në vitin 2012, a u diplomova për Gazetari në Universitetin Katolik të Zemrës së Shenjtë të Brescia. Ajo që kam kërkuar për të bërë në jetë nuk e di ende (unë nuk e di shumë mirë edhe sot), por kam e dashur shkrim dhe shkrim për mua ka qenë gjithmonë një pjesë e rëndësishme e jetës sime!
Shkruaj kur jam e lumtur, kur jam e trishtuar, kur ndihem e dashuruar ose nëse diçka më bën të zemërohem. Sot shkruaj pak për të gjitha: modës, bukurisë, fëmijëve. Unë punoj për një revistë dhe merrem me shumë gjëra, të gjitha po aq interesante.
Por përsëri gjatë jetës time, mbaj mënd shumë kujtime të bukura. Tre vjet e gjysmë më parë unë vizitova Shqipërinë. Ky vend, historia e tij, njerëzit e tij, më tërhoqën vëmendjen. Unë fillova të shkoja atje shpesh, pothuajse çdo muaj. Kur mora vendimin për temën që ia kushtoj tezës, mendova se Shqipëria mund të ishte një pikë e mirë fillestare. Dhe kështu, duke u konsultuar me disa nga mësuesit e mi, vendosa që të shkruaja një tezë mbi lindjen dhe evolucionin e programit të lajmeve në Shqipëri, që nuk dija pothuajse asgjë!
Një aventurë e bukur, një tezë eksperimentale dhe duke filluar të kërkoj material, kuptova menjëherë se nuk kishte fare! Për më tepër, folësi im, mësuesi i Teorisë dhe Teknikës së Komunikimit Masiv, ishte shumë mirë i përgatitur, por jo për lajmet apo televizionet shqiptare!
Unë vë në punë burrin tim, në atë kohë e kisha të dashur dhe nuk ishim martuar, i cili nëpërmjet rrjetit social “Facebook”, filloi të krijonte kontakte me gazetarë shqiptarë që mund të më ndihmonin.
Një dritëz shprese erdhi kur Ylli Polovina, shkrimtar dhe ish-kryeredaktor i gazetës Berat, vendlindja e tij, ai u përgjigj! Isha shumë e lumtur dhe pas disa mesazheve, patëm një takim në Tiranë. Ylli është një person i mrekullueshëm, profesionist, një dashamirës i punës së tij, një mësues i vërtetë, me një ndjenjë të pabesueshme përulësie! Ai më dha kopjen e librit të tij, ndoshta teksti që u bë më i çmuar për punën time, “Rai & Albania”. Një prani e madhe në historinë e një populli “, botuar në vitin 2002 nga RAI-ERI. Teksti analizon marrëdhënien midis Rai dhe lindjes së televizionit shqiptar, gjatë diktaturës së Enver Hoxhës. Televizioni italian shihej nga njerëzit në Shqipëri si një dritare në botë, një formë e lirisë dhe shkeljes.
Pastaj pata sërish fat. Një i afërm i burrit tim, kushëriri i dytë ti tij, më ndihmoi të takoja Tefta Radin dhe Kiço Fotiadhi: Ishte një takim i pabesueshëm, në një bar në qendër të Tiranës, me një mik gazetar i cili ishte dhe përkthyesi. Ata të dy më dhanë fotografi të vjetra të marra në fillim të karrierës së tyre. Kam qëndruar duke i dëgjuar e magjepsur!
Pra teza ime, gradualisht mori material: artikuj, fragmente të librave në gazetari, duke më ndihmuar një raportues që merrej me lajme nga Ballkani … I diplomuar me nderimet më të larta, dhe i vetëdijshëm për punën kërkimore që kisha bërë, por edhe për takimet e bukura që kisha bërë, më ndihmoi.
Gjashtë vjet më vonë teza ime u shndërrua në një libër, i dyti që i kushtoj Shqipërisë. Titulli i tezës ishte i ndryshe; “Lajmet Shqiptare: historia, forma dhe përmbajtja e televizionit shqiptar”.
Libri padyshim ka një ton më pak akademik, janë bërë ndryshime, kam përfshirë një seksion të përkushtuar për fenomenin e Agon Channel, në tërësi çështja e masmedias së shtetit shqiptar. Unë nuk munda të parashikoja fitoren e Ermal Meta dhe Fabrizio Moro në San Remo të këtij viti, por në libër është një seksion dedikuar Festivalit të Këngës italiane, dhe kjo ishte e rëndësishme për të rinjtë shqiptarë.
Ndërkohë vazhdoj të shkruaj, të shkoj në Shqipëri sigurisht, unë u bëra gazetare në të gjitha aspektet. Tani dhe mbi të gjitha jam e angazhuar në profesionin më të bukur të botë atë të: Nënës! Është për fëmijën tim, Elia Fierza, që ia kushtoj këtë libër dhe të gjithë ata që do të vijnë! TIRANA TODAY
