Nga Karlo Ançeloti
“Ndjeheshim të lirë falë Liedholmit. Aq të lirë, saqë një herë na dërgoi në spital të gjithë. Të gjithë së bashku, me barelë. Duhej të shkonim në Avellino për Kupën e Italisë, programi ishte i njëjti: stërvitje në mëngjes, dreka së bashku në Trigoria (shtëpia e Romës) dhe më pas nisja. Fatkeqësisht atë ditë ishim herët dhe trajneri ynë pati “idenë e shekullit”. Na çoi për të parë Lacion në Flaminio.
Mbërritëm pa njoftuar askënd dhe, si mund ta them? Nuk nglem pa u vënë re. Një njollë verdhekuqe në tapetin e mirë të armikut. Tifozët na vunë re dhe na pritën si kushërinj të vërtetë: ‘plehra!’.
I gjithë stadiumi u kthye drejt tribunës, asaj tonës. Kështu ndodhi për tetëdhjetë minuta; se dhjetë minuta nga fundi u larguam. Autobusi i ekipit ishte parkuar dyqind metra larg tribunës. Liedholmi kishte dy miq policë dhe u fut në makinën e tyre, ne na ngeli. Zbritëm në heshtje, mbërritëm në shesh dhe gjetëm të gjithë ultrasit e Lacios që na prisnin. Çfarë zemrash!
Ecnim dhe na shkelmonin. Shpejtonim hapin dhe na fyenin. Vraponim dhe na vinin stërkëmbësha. Sulm tamam, gjëra të rënda. Më tërhoqën të gjithin, për herë të parë i vura në praktikë mësimet e mjeshtrit. ‘Driblo djathtas’ dhe unë me një slalom kalova disa birila laciale. Bëra slalomin tjetër dhe unë shmanga dhe dy të tjerë. Mezi arritëm deri tek autobusi. Na u desh të numëronim vetat, por Liedholmi nuk kishte arritur ende. Ata morën boçe pishe nga toka dhe na i hodhën, duke thyer kështu xhamat. Disa prej nesh u lënduan dhe u gjakosën. Nuk dinim çfarë të bënim, për t’u mbrojtur u shtrimë përgjatë rreshtit midis sediljeve. Një ferr i vogël. Nga askundi, papritur, Liedholmi u shfaq përsëri, i krehur dhe i shoqëruar nga dy policët.
‘Djema, çfarë ndodhi?’
Ne ia shpjeguam në kor: ‘Ik pirdhu!’
Ishte personazh, një fenomen. Para ndeshjeve të rëndësishme ai e detyronte Dr. Alicicco-n të na tregonte barcoleta në dhomën e zhveshjes, por atë pasdite shakaja ishim ne. ‘Njëherë e një kohë shkoi Roma në shtëpinë e Lacios …’ Në urgjencë ata na dhanë aq shumë qepje (në italisht thuhet pika) sa mund të kishim mbushur dy tabela renditjeje me to.”
/Nga libri i tij: Preferoj Kupën
Përshtati Totila Kotorri/ Tirana Today
