Nga Matt Mayer, “USNews”/Zgjedhjet italiane, prodhuan në fillim të marsit një fitues të qartë: populizmin.
Të dy partitë populiste, Lëvizja Pesë Yjet dhe Lidhja, mblodhën më shumën se gjysmën e votave. Edhe pse Lidhja ka thënë se nuk ka gjasa të formojë një qeveri koalicioni me Lëvizjen Pesë Yjet (dhe anasjelltas) fuqia e partive populiste dhe euro-skeptike, do të krijojë probleme brenda Europës dhe Bashkimit Evropian.
Ky rezultat mahnitës, erdhi pas zgjedhjeve në Gjermani në shtatorin e vitit të shkuar, gjë që rezultoi në mungesën e një qeverie të re deri në 2 javë më parë.
Në Gjermani, partia populiste, euro-skeptike, Alternativa për Gjermaninë, mori gati 13 për qind të votave, duke fituar vende në Bundestag. Kjo arritje tronditi parinë politike gjermane, pasi është hera e parë që nga Lufta e Dytë Botërore, që një parti e ekstremit të djathtë bëhet pjesë e parlamentit.
Gjashtë muaj më parë në marsin e vitit 2017, populist i ethshëm Geert Wilders e udhëhoqi Partinë e tij të Lirisë (PVV), së bashku me partinë e re, Forumin për Demokraci (FvD) të udhëhequr nga Thierry Baudet, drejt fitimit të 7 vendeve në parlamentin holandez. Megjithëse sondazhet parazgjedhore treguan se PVV po bënte shumë më mirë sesa ndodhi në realitet, fakti që PVV dhe FvD fituan vende, tregon një prirje të vazhdueshme rritëse për populizmin dhe euro-skepticizmin në Holandë.
Natyrisht, në SHBA në nëntorin e 2016-ës, populisti, jo-politikani Donald Trump tronditi shumëkënd, duke e mposhtur Hillary Clinton në garën presidenciale.
Platforma e Trump, u luhat midis pozicioneve tradicionale të republikanëve mbi taksat, rregulloret dhe emigracionin, dhe pozicioneve tipike të demokratëve mbi tregtinë dhe punësimin.
Ai fitoi disa shtete që nuk kishin votuar për një kandidat republikan që nga viti 1980, sepse ai fitoi mbështetjen e demokratëve të klasës punëtore, që kishin votuar dy herë për Barack Obamën.
Megjithatë, kjo valë populiste, filloi shumë përpara Trump. Ajo mund të shihej që në vitin 2014, kur Partia Britania e Pavarur, siguroi totalin më të madh të votave në Evropë në zgjedhjet parlamentare, dhe sërish në qershorin e vitit 2016, kur votuesit në Mbretërinë e Bashkuar, vendosën ta dalin nga BE-ja me 52 për qind të votave.
Unë kam drejtuar një mision fakt-mbledhës në prillin e vitit 2014, kur u takova me udhëheqës politikë në Londër, Paris, Amsterdam dhe Hagë.
Grupi ynë dëgjoi herë pas here se populizmi dhe euro-skepticizmi po rriteshin me shpejtësi, për shkak të Recesionit të Madh në vitin 2008, që pati një ndikim të madh negativ mbi evropianët e moshuar.
Dy vjet më vonë, në një mision të ngjashëm në kuadër të antiterrorizmit që më çoi në Britaninë e Madhe, Francë, Belgjikë, Holandë dhe Gjermani, dëgjuam pa mëdyshje se qytetarët ishin të zemëruar dhe të frikësuar nga emigrimi masiv i emigrantëve nga Afrika e Veriut dhe Lindja e Mesme.
Shumë nga fushata zgjedhore në Evropë që nga ardhja e këtyre emigrantëve, janë përqendruar mbi ndikimin e këtyre individëve mbi kulturën dhe sigurinë në kontinent, me një ndjenjë kundër politikës “gjermane”, siç pohohet edhe nga kancelaria gjermane Angela Merkel.
Me zgjedhjet e radhës në Hungari, Slloveni, Suedi dhe SHBA në vitin 2018, si dhe në Danimarkë, Finlandë, Greqi, Poloni, dhe raundin e ardhshëm të zgjedhjeve për në Parlamentin Europian në vitin 2019, do të shohim nëse kjo valë populiste do të vazhdojë të zgjerohet, apo do ta humbasë potencialin e saj.
Duke pasur parasysh pasigurinë globale, për shkak të ndryshimit të politikave nga SHBA mbi tregtinë dhe tarifat, rritja e pritshme e migrimit masiv nga Afrika e Veriut dhe Lindja e Mesme në Evropë, kurthet e mundshme që shoqërojnë përpjekjet për të trajtuar ambiciet bërthamore të Koresë së Veriut, gjasat për tërheqjen e Shteteve të Bashkuara nga Marrëveshja e Iranit dhe përgjigjet ndaj sulmit të supozuar rus me armëve kimike në Britaninë e Madhe..ekonomitë e Perëndimit mund të shohin nivele të mëdha paqëndrueshmërie, dhe bien në një recesionin ciklik që do të zgjasë shumë.
Realiteti i thjeshtë është se vetëm rritja e vazhdueshme ekonomike dhe rritja e prosperitetit, kanë gjasa të ngadalësojnë apo të ndalojë rritjen e populizmit në Perëndim.
Nëse, siç thonë disa ekspertë, recesioni i ardhshëm do të jetë më i rëndë se sa Recesioni i Madh i vitit 2008, populizmi jo vetëm që do të rritet, por do të shpërthejë në një mënyrë që shumë pak njerëz mund të parashikojnë, dhe madje edhe më pak që mund ta kontrollojnë.
Karl Marx, thoshte në vitin 1844 se feja ishte opiumi i popullit. Megjithatë sot, opiumi i masave është populizmi, dhe shumë njerëz duket se janë të ndërvarur prej tij me çdo vit që kalon.
PËRSHTATI TIRANA TODAY
