Presidenti Erdogan, ishte në Bruksel për të mbyllur vargun e takimeve kritike të muajit maj. Takimet e Erdogan-it të kryera me liderët e BE-së kaluan në një atmosferë “pozitive dhe konstruktive”. Njësoj sikurse palët i përcollën njëra-tjetrës problemet e tyre, po ashtu arritën të merreshin vesh në çështjen “të përshpejtohen marrëdhëniet Turqi-BE.”
Ky pajtim do të thotë t’i jepet “një shans” normalizimit të marrëdhënieve që u prishën në procesin e referendumit të 16 Prillit dhe pas përpjekjes për grusht shteti të 15 korrikut. Pra, sikurse administrata Trump veproi, edhe liderët e BE-së parapëlqyen alternativën “të punojmë së bashku” me Turqinë. Pa diskutim për të mos pësuar ndonjë të papritur me çështjen e emigrantëve dhe për të lehtësuar dhimbjet e transformimit që BE është duke përjetuar pas Brexit dhe NATO-s në periudhën Trump.
Para së gjithash është një përfitim i veçantë i pranueshëm në emër të palëve si një kornizë “e vazhdimit të negociatave.” Është shpresëdhënëse dalja nga spiralja “Cila do të lëshojë pe?”. Veçse rrëzimi i shprehjeve standarde të BE-se “të ndalojmë negociatat” dhe ato të Turqisë “nuk është fundi ynë nëse BE nuk ndodh”, nuk i fshehë çështjet e nxehta aktuale.
Ankaraja duke e sjellë si rend dite nuk do të lërë pa përmendur braktisjen që kryeqytetet Evropiane i kanë bërë asaj në luftën kundër organizatave PKK dhe FETO. Por, edhe institucionet në Bruksel nuk do të heqin dorë duke kritikuar problemet “demokracia dhe të drejtat e njeriut” që sipas tyre kanë parë në Turqi.
Si pasojë e këtyre, të dyja palët e kanë të pamundur të bien dakord në lidhje me origjinën e problemeve. Sipas Ankarasë, problem bazë në marrëdhëniet mes tyre është mosrealizimi i përgjegjësive të BE-së përballë Turqisë, mënyrën se si vë në zbatim negociatat e anëtarësimit dhe neglizhenca e krizës së Sirisë. Ndërsa Brukseli vlerëson si shkakun kryesor qëndrimin negativ të Turqisë “të qenit këmbëngulëse duke u larguar nga vlerat Evropiane”. Dhe në të dy krahët nuk duhet pritur të ndryshojnë këto qasje. Atëherë, çfarë mund të bëhet për të forcuar dhe mbrojtur këtë ngutjen e re në marrëdhëniet Turqi-BE?
Duhet hequr dorë nga pritshmëritë romantike si dhënies fund të kritikave të Brukselit “demokratizimi dhe të drejtat e njeriut” dhe të Ankarasë “lufta me terrorizmin”. Për t’i futur përsëri në binar marrëdhëniet Turqi-BE, marrëdhëniet me bazë ose “përfitim” ose “vlerë” nuk duhet të bien në rrugë pa krye.
Lufta e Turqisë me terrorizmin është edhe një përfitim i përbashkët, edhe një angazhim për vazhdimin e rregullit demokratik.
Hapat në modernizimin e Bashkimit Doganor, lëvizja e lirë dhe përshpejtimi i pagesës së 3 miliard eurove të premtuara, do ta ndihmonin procesin e ri. Dhe për rrafshin “perceptim dhe ndjenjë” që është konsumuar mjaft në periudhën e fundit të marrëdhënieve mund të gjenden zgjidhjet e nevojshme. Ndalja e fushatës kundër Erdoganit që zhvillohet nëpër media dhe institucionet e Brukselit, si dhe ulja e tonit të kritikave të ashpra të Ankarasë drejtuar Perëndimit, mund të duken të dobishme nga pikëpamja e pastrimit të sfondit të marrëdhënieve dypalëshe.
Gazeta “Sabah”/ Burhanettin Duran Këtu mund të lexoni shkrimin në origjinal
