Nga Agim Xhafka/Vdekjet e njerëzve, qofshin të thjeshtë, apo të shquar, lypsarë apo shkencëtarë, votues apo politikanë ndodhin për shumë e shumë shkaqe. Për sëmundje të ndryshme apo për moshë e aksidente.
Ndërsa “vdekja” e Ramës mbërriti nga etja për grabitje, ky neps e groposi më 5 korrik 2018 kur me 75 merhumë ditën për diell na përlanë pronën tonë. Kjo diagnozë do i vendoset nga populli,nga media, nga prokuroria dhe gjykatat së shpejti.
Fiks pas 20 vjetësh në politikë qërohet njeriu që nuk e mbajti dot mbyllur etjen për vjedhje,nuk i rezistoi dot dëshirave perverse të bandave që e ndihmuan të vinte në pushtet e që u paguante këstet e borxheve që u detyrohej. Njeriu që pandehu se kishte në dorë edhe erën,edhe shiun,nga që komandon Ruçin dhe Ballën.
Sot nga mazhoranca mendohet se gjithçka u krye është ok. U bë një grabitje,por ama nuk u vunë maska,nuk u përdorën armë,u bë me ligj e për pasojë s’ka dënime kolektive. Se jetojmë në demokraci, secili përgjigjet për emrin e tij, trumbetohet.
Një mendësi që ka funksionuar prej vitesh. Por duhet thënë se deri më sot ishte arritur tek dhënia e pronës publike me qira,ose me koncesion. Askush nuk ishte treguar aq trim sa ta shiste si mall të vet atë që sipër mban vulën”Pronë e popullit.”
Nëpër vite Rama ka pasur plot akuza për ryshfete dhe trajtim special të klientëve të vet. Shpëtoi se i doli mburojë partia e vet,ose nga që nuk u sollën prova të plota.
Me aktin e 5 korrikut Rama vulosi “vdekjen” e tij politike. Hyri vetë në arkivol. Dhe hapi rrugën të besohet se edhe akuzat e para disa viteve kanë pasur plot të vërteta.
Pas 20 vjet qeverisje të Tiranës e të vendit prej tij sheh se kryeqyteti ynë është berë nje vend i shëmtuar,i pabanueshëm,me ajër të helmuar,me ujë përherë e më pak,një fjetore gjigante ku nuk mendohet se mund të qetohesh qoftë ca orë në ditë-natën e shpifur.
Votimi i dhurimit të tokës sonë pa garë,pa tender,pa rregulla e kritere,me arrogancë dhe me procedura të përshpejtuara janë provat e sëmundjes që sollën largimin nga jeta politike të më jetëgjatit në politikë. Që për rastësi ishte dhe politikani më shtatgjatë.
Pastë dënim siç Edi do ua dëshironte fukarenjve kur nuk paguanin dot dritat dhe i qoftë burgu i lehtë me shoqërinë që ngrinte kartonët sa herë ky u fishkëllente.
Qoftë i përjetshëm mësimi që do përcillet ndër breza nga fajet e një njeriu qê shtoi varfërinë dhe nxiti shqiptarët të braktisin Shqipërinë./Syri.net
