Nga: Dalina Buzi
Unë jam pro humorit të zi. Çdo lloj humori. Nuk mund të bësh humor duke menduar se do të lëndosh dikë. Dikush gjithmonë do të lëndohet, thotë i preferuari im Ricky Gervais. Luis CK një tjetër gjeni humori bënte humor me pedofilët dhe sa shumë i donin ata fëmijët.
Humori i zi do një nivel inteligjence shumë të lartë dhe një bagazh të madh por do edhe terrenin e caktuar. Nëse ti je komedian, humori i zi është pjesë e rutinës tënde dhe ti mirëkuptohesh sepse e ke ndërtuar karrierën rreth humorit. Nëse ti nuk je komedian dhe nuk je identifikuar asnjëherë si komedian (pra krijues, jo aktor që reciton skenarin komik) atëherë duhet të marrësh parasysh që nëse humorin e zi e bën publik, të mos kuptohesh dhe keqkuptohesh.
Thënë kjo, të flasim pak se çfarë është humori i zi i suksesshëm. Fillimisht duhet që kur të prekësh një temë delikate, të gjesh diçka që rezonon shumë e vërtetë te njerëzit dhe i jep njeriut një tjetër këndvështrim mbi çështjen. Le të themi, dritaret e burgut dhe dritaret e psikiatrisë. Kanë diçka të përbashkët: hekurat. Mbi këtë mund të ndërtosh një batutë/skeç. Natyrisht do të mërzitësh njerëz që kanë të burgosur familjarë apo të tjerë që kanë të afërm me probleme të shëndetit mendor. Por ama ke një këndvështrim ndryshe.
Vazhdojmë! Në atë rast humori dështoi. Pse? Sepse e para, kur fëmijëve u kërkohet të vizatojnë një shtëpi, vizatojnë një shtëpi me çati. Unë kështu kam vizatuar gjithë fëmijërinë time, kështu edhe shoqet e mia dhe të gjitha jetonim në pallate. Unë vizatoja bar dhe oborr dhe oborri im ishte trotuari i Myslym Shyrit. Pra nuk është se kjo batutë të jep një këndvështrim të ri. në fakt të thotë edukohu më mirë për çështjen.
E dyta, fëmijët pa prindër jo domosdoshmërish janë pa shtëpi. Pra është mungesë informimi. Ka fëmijë që kanë prindër gjallë e kthehen në shtëpi herë pas here. Siç ka edhe institucione (fshati SOS që është i bukur me çati). E treta dhe më e rëndësishmja: kush e përcjell këtë humor në publik? Sa i besueshëm është t’ia lejojë vetes të bëjë humor me fëmijët? Si e përcjell? Në çfarë forme? Nëse personazhi ka 100 mijë ndjekës patjetër që duhet të marrë parasysh se ku do të shkojë me këtë humori? Ka b*le ta mbajë dhe të vazhdojë ta bëjë? Do të identifikohet si dark comedian? Unë them ok bëje, por ki parasysh që kur do audiencë për humorin tënd, jo thjeshtë njerëzit e shtëpisë, të marrësh përsipër rrezikun që edhe ta humbësh.
Thënë kjo unë mbështes dhe do të mbështes gjithmonë këdo që do të rrezikojë me humor. Le të bëjë humor dhe me tema delikate se jemi futur në një kulturë të neveritshme. Gjithmonë do të mërzitet një i sëmurë, një i shëndoshë, një i bardhë, një i zi, një i dobët, një vajzë, një djalë. Humori në vetvete është edukimi më i lartë dhe e vërteta më e madhe. Por si çdo fushë tjetër do b*ole por më shumë bagazh dhe karakter.
Dhe kur ngacmon tema delikate si fëmijët pa prindër, ku ke ndjeshmërinë 100% të popullsisë duhet ta matësh mirë b*thën që ajo çfarë thua të sjell një të vërtetë të madhe dhe të acarojë por të të çojë në një formë të re edukimi. Nëse nuk ka asnjë nga këto, ok, mos e bëj më.
Gjithsesi njerëzit gabojnë dhe nuk kemi pse i hedhim turrën e druve. Padyshim kur zgjedh të gabosh në rrjete sociale me qindra mijë njerëz, shkalla e dëmit do të jetë më e rëndë se sa kur ia thua shoqes në telefon. Secili mban përgjegjësi për gojën e vet, siç unë kam thënë dhe e kam ngrënë herë pas here./dritare.net
