Shkrimtarja dhe gazetarja e njohur italiane Elena Pagani, i ka kushtuar dy libra vendit tonë. Ajo është e “dashuruar”, me historinë e Shqipërisë, dhe pas vizitës së saj të parë është impresionuar dhe ka marrë shtysë dhe ka shkruan dy libra të titullua: “Dove bunkers become coccinelle” dhe “InfoAlbania. I media albanesi dal XX secolo ad oggi”. Ndër të tjera, ajo është e martuar me një shqiptar dhe ka një djalë.
Kështu në një shkrim të publikuar për “albanianews.it”, ajo ka folur rreth gjerave që i mungojnë nga vendi ynë.
Shkrimi:
Çdokush që e njeh mua, por edhe njerëzit që kanë lexuar librat e mi, e dinë se unë jam një vajzë italiane, e martuar me një shtetas shqiptar dhe unë e vizitoj Shqipërinë që nga viti 2008.
Por, 10 vitet e fundit, pothuajse çdo muaj shkoj në vendin e Shqiponjave, ku kryesisht kam udhëtuar në qytetin e Shkodrës, në veri, ndërsa në vitin 2015 në Tiranë.
Unë kam shkuar shpesh në këto dy qytete, por gjatë pushimeve, me miqtë dhe familjen, kam vizituar Shqipërinë nga veriu në jug: Vermosh, Velipojë, Lezhë, Shëngjin, Durrës, Kavajë, Vlorë, Dhërmi, Sarandë, Pogradec, Butrinti.
Unë jam n nënë e djali një vjeçar dhe për këtë arsye nuk kam mundur të shkoj dot në shumë udhëtime.
Herën e fundit kur unë kam qenë në Shqipëri ishte gushti i vitit të kaluar, kam kaluar një muaj atje me djalin tim.
Unë thjesht tani po mendoj për ato gjëra që më mungojnë nga ai vend dhe duhet ta pranoj që ka shumë gjëra që më mungojnë.
Mund të bëj një listë.
Para së gjithash do të thosha ushqimin! Unë dua të ha ç’do gjë dhe dua të shijojë çdo gjë, janë një tifoze e kuzhinës shqiptare!
Unë ëndërroj të haj një sandviç, të pijë birrë me qofte në një nga Zgavrat Korçare në Tiranë.
Më mungon djathi i bardhë, ullinjtë, buka e misri, peshku i freskët si Barbun, patatet, gjalpi, kosi, mjalti etj…
Përveç ushqimit janë gjëra të tjera të cilat më mungojnë: ecja e gjatë në Tiranë, në park, në rrugët e pemë të rreshtuara, shopingu në dyqane, të shoh bimët si lulëzojnë, sidomos lulet e mimozës, sepse i dua, të dëgjoj muzikë, të pije një koktej, të takohen me djem dhe vajzat, të shikoj kur familjet dhe çiftet të shëtitës dorë për dore në sheshin Nënë Terezës.
Më mungon kur shikoj makina luksoze që lëvizin nëpër qytet. Ato janë të modeleve të fundit të tipit BMW apo Mercedes.
Më mungon qielli blu, ditët në plazh, pasi shëtitës atje janë pothuajse e braktisur sepse sezoni nuk ka filluar ende.
Këtu janë disa nga gjërat që një italiane si unë i vlerëson nga vendi i Shqiponjave. Ndoshta kjo është e pashmangshme, pas kaq shumë vitesh e pranishme! TIRANA TODAY
