Një shkrimtar i arrirë amerikan i cili fitoi çmimin Nobel në Letërsi dhe çmimin Pulitzer për librin e tij, ‘Vilet e zemërimit’ (1939), John Steinbeck shkroi thellësisht mbi problemet ekonomike me të cilat përballej klasa rurale gjatë Depresionit të Madh. Interesimi i tij i thellë për këtë temë dhe vërtetësia burojnë nga përvojat e tij si punëtor para se të zgjidhte të shkruarit si karrierë.
John Ernst Steinbeck, Jr, i lindur në Salinas, Kaliforni, në 27 Shkurt 1902, ishte nga një familje e klasës së mesme me origjinë gjermane dhe irlandeze. Ai ndoqi Universitetin e Stanfordit por u largua pa u diplomuar. Ai shkoi në Nju Jork në vitin 1925 duke u përpjekur ta vendoste veten në shoqëri si shkrimtar. Sidoqoftë, vendosi të kthehej në Kaliforni pas përpjekjes së dështuar. Kohë pas kohe ndërsa shkruante, Steinbeck punonte dhe si punëtor për të mbuluar shpenzimet e tij. Gjatë kësaj periudhe ai u bë i vetëdijshëm për situatën dhe hidhërimin që solli Depresioni i Madh me të cilin përballej klasa punëtore.
Romanet e hershme të Steinbeck-ut; Kupa e Artë (1929), Kullotat e Parajsës (1932) dhe Për një Zot të panjohur (1933) nuk i sollën atij shumë sukses. Sidoqoftë, Tortilla Flat (1935) i dha Steinbeck-ut shijen e parë të famës dhe popullaritetit duke fituar medaljen e artë të Klubit të Komonuelthit të Kalifornisë. Romani, me një nuancë humori, është një histori që sillet rreth një grupi meksikano-amerikan. Është kthyer në film me të njëjtin titull në 1942. Tortilla Flat u pasua nga: Në Luftën e Dyfishtë (1936), një histori në lidhje me një grevë pune në fermë. Tjetra që u botua ishte novela ‘Of Mice and Men’ (Për miun e njeriun) (1937) gjithashtu përshtatur në film dhe versione teatrale, romani sjell historinë e një marrëdhënie të ndërlikuar midis dy punëtorëve emigrantë.
Në vitin 1930, John Steinbeck botoi romanin e tij më të vlerësuar nga kritika, Vilet e zemërimit. Libri më i shitur fitoi Çmimin Pulitzer në 1940-ën dhe u publikua si film po atë vit. Tek “Vilet e zemërimit”, Steinbeck shkroi historinë e një familje qiramarrese të zhvendosur nga Oklahoma në Kaliforni me shpresën për të fituar jetesën duke punuar si punëtorë emigrantë. Historia është një portret i sistemit të pamëshirshëm ekonomik bujqësor.
Në 1941-shin, Steinbeck bashkëpunoi me biologun e pavarur detar Edward F. Ricketts për të botuar “Detin e Kortezit” që përmbante informacione të mbledhura gjatë udhëtimit të Steinbeck në Gjirin e Kalifornisë me Ricketts-in në 1940-ën. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Steinbeck shërbeu si korrespondent i luftës dhe gjithashtu shkroi për Norvegjinë nën regjimin nazist në librin e tij “Hëna është poshtë” (1942). Disa nga veprat e pasluftës së Steinbeck-ut përfshijnë Cannery Row (1945), Perla (1947) dhe Bus Wayward (1947).
Megjithëse “Vilet e zemërimit” mbetet romani më i famshëm i Steinbeck-ut, disa nga përpjekjet e tij të tjera të famshme përfshijnë Burning Bright (1950), Lindja e Edenit (1952), Winter of Our Discountment (1961), and Travels ëith Charley (1962). Shumë nga historitë e tij janë bërë në filma nga të cilët janë të njohur Lindja e Edenit (1955), Perla (1948) dhe Red Pony (1949).
Në vitin 1962, Steinbeck mori Çmimin Nobel për shkrimet e tij realiste dhe imagjinare, karakterizuar nga një humor dashamirës dhe një perceptim i mprehtë shoqëror. Dy vjet më vonë mori Medaljen Presidenciale të Lirisë nga Presidenti Lyndon B. Johnson. John Steinbeck vdiq në Nju Jork në 20 dhjetor 1968. /TIRANA TODAY
Më poshtë 10 thënie nga autori:
“Pyes veten se sa njerëz më ka zënë syri gjatë gjithë jetës time dhe nuk i kam parë kurrë.”
“Të gjitha gjërat e mëdha dhe të çmuara janë të vetmuara”.
“Dhe pse nuk duhet të jesh me patjetër perfekt, mundesh me qënë gjithsesi i mirë”.
“Unë besoj se një grua e fortë mund të jetë më e fortë edhe se një burrë, veçanërisht në rastin kur në zemrën e saj ka dashuri. Them se një grua e dashuruar është e pashkatërrueshme ”.
“Kur një dritë fiket bëhet më shumë errësisë sesa sikur ajo dritë të mos kishte qenë kurrë ndezur”.
“Lufta është një simptomë e dështimit të njeriut si kafsha që mendon.”
“Kam lindur i humbur dhe nuk e kam me qejf të më gjejnë.”
“Ka më shumë bukuri e vërteta, edhe kur është bukuri ngjethëse”.
“Besoj se nuk ka kurrë mjaftueshëm libra.”
“Imagjinata do të më sigurojë një pasaportë për në ferr ndonjë ditë.” /TIRANA TODAY
