Nga Pierre Haski “Internazionale”/ Franca “i shet” rajonet e saj Gjermanisë:një lajm i rremë “ndezi” rrjetin. Pretendimi është kaq absurd, saqë duket qesharake që të duhet ta hedhësh poshtë atë. E megjithatë, ai është përhapur kaq shumë në rrjetet sociale, sa që injorimi i tij do të thotë të lejosh përhapjen e mëtejshme. Jo, më 22 janar, Franca nuk do t’i “shesë” Alsasën dhe Mozelën Gjermanisë, dy rajonet lindore të vendit.
Presidenti francez Emanuel Makron, dhe kancelarja gjermane Angela Merkel, do të takohen atë ditë në Aix-la-Chapelle, dhe do të nënshkruajnë një traktat të ri midis dy vendeve, bazuar në “bashkëpunimin dhe integrimin franko-gjerman”. Dhe ky tekst i gjatë, nuk përmban asnjë gjë
që të lërë nënkuptohet, apo ndonjë paqartësi rreth shitjeve apo transferimit të sovranitetit.
I vetmi pasazh në lidhje me Alsasën dhe Mozelën gjendet në kapitullin e katërt, mbi bashkëpunimin rajonal dhe ndërkufitar.
Por në thelb po flasim për projekte që duhet të përmirësojnë jetën e përditshme të banorëve, transportin, mbrojtjen e mjedisit, furnizimin me energji dhe sferën digjitale. Nuk ka asnjë rresht të vetëm, mbi sovranitetin e shitur apo të përbashkët.
Bëhet fjalë vetëm për përmirësimin e asaj që tashmë ekziston, dhe që për shembull banorët e Strasburgut, e dinë shumë mirë, pasi për shumë vite ata kanë mundësi të udhëtojnë me tramvaj për të shkuar në qytetin gjerman Kehl, pa humbur kombësinë apo shpirtin e tyre.
Ai që lëshoi alarmin, përmes një videoje në të cilën akuzon presidentinte Makronin se donte t’ia “dorëzonte Alsasën dhe Lorenën një fuqie të huaj”, ishte një deputet me tendenca sovraniste, Bernard Mono.
Dhe kaq mjaftoi që të shpërthenin rrjetet sociale:një indinjatë e përgjithshme, peticione në internet dhe pak oportunizëm politik. Marin Lë Pen, drejtuesja e Tubimit Kombëtar të së djathtës ekstreme, edhe pa rimarrë shpifjen e përhapur nga Mono, e akuzoi Makron për “shitjen e vendit dhe anulimin e sovranitetit tonë”.
Kjo situatë është një përsëritje e asaj që ndodhi me Paktin e Marrakeshit mbi emigracionin në nëntor, kur në Facebook Jelekët e Verdhë u zemëruan me idenë që Makron donte t’ia “shiste” Francën Organizatës së Kombeve të Bashkuara.
Në këtë periudhë të karakterizuar nga mosbesimi, i përkeqësuar nga rrjetet sociale, fakti që diplomacia punon pa një transparencë të madhe, ushqen teoritë e konspiracionit:kur u përhap kjo shpifje, teksti i traktatit ishte e vështirë për t’u gjetur online, dhe qeveria nuk e di ende se si të menaxhojë këto lloj revoltash në rrjet.
Megjithatë disponueshmëria e tekstit, mbetet gjithsesi simbolike. Nuk ka asnjë gjë të fshehtë: Makron dhe Merkel, kishte njoftuar tashmë që një vit më parë, se donin të diskutonin mbi këtë marrëveshje, me qëllim për të kremtuar përvjetorin e Traktatit të Elizesë, një tekst bazë i pajtimit franko-gjerman të pas Luftës së Dytë Botërore, nënshkruar nga gjenerali Sharl dë Gol dhe kancelari gjerman Konrad Adenauer më 22 janar 1963.
Kemi në thelb një tekst shumë teknik, që asnjë ekspert në çështjet diplomatike nuk e cilëson veçanërisht novativ, dhe që thjesht do të rrisë afrimin dhe koordinimit mes dy vendeve, pa ndonjë përparim të rëndësishëm, sikurse kishin shpresuar disa.
Mësimi që duhet të nxirret nga kjo çështje, është se nevoja për transparencë dhe mungesë besimi, duhet të merret seriozisht nga qeveritë, të cilat përndryshe rrezikojnë të shohin veprime të parëndësihme, të shndërrohen në teori komploti. Ka diçka për të reflektuar, sidomos kur jemi në prag të zgjedhjeve për në Parlamentin Evropian./Përashtati për Tirana Today, Alket Goce
