Dihet se shtypi, veçanërisht ai rozë, mund t’i shkaktojë shumë dëme jetës së njerëzve, ose të paktën ky mund të jetë efekti anësor i të futurit në jetën private të dikujt duke e bërë atë publike. Kjo është ajo që ka ndodhur me shkencëtaren e famshme Marie Curie, në vitin 1910, kur edhe filloi marrëdhënien e saj me Paul Langevin.
Tre vjet pasi kishte fituar së bashku me burrin e saj, Pierre Curie, çmimin Nobel, në vitin 1903, Marie mbeti e ve pas një aksidenti tragjik: gjatë kalimit në njërin nga rrugët e Parisit, Pierre rrëshqiti nën rrotat e një karroce të tërhequr nga disa kuaj, duke gjetur vdekjen e menjëhershme.
Në vitin 1910, katër vjet pas kësaj humbjeje të rëndë, Marie filloi një marrëdhënie me profesorin të ri të fizikës, Paul Langevin, i cili qe ndarë kohët e fundit nga bashkëshortja e tij. Megjithatë, kjo e fundit refuzonte t’i jepte divorcin, dhe bëri Marie Curie si përgjegjësen e vetme për hedhjen në erë të martesës së saj.
Për t’u hakmarrë, ajo porositi dikë që të hynte fshehurazi në banesën e shkencëtares, ku takoheshin dy të dashuruarit, dhe t’i vidhte letrat e tyre të dashurisë, të cilat më pas ia shpërndau menjëherë shtypit. Ky i fundit e kaloi në sitë jetën e Curie, duke e pikturuar atë si hebrejen e huaj, fajtore për shkatërrimin e një familje.
Situata u përkeqësua me shpejtësi dhe, duke u kthyer nga një konferencë shkencore në Bruksel, ku pati fatin e mirë të takonte Albert Einstein-in, Curie u gjend përballë një turmë të egërsuar njerëzish që e prisnin para shtëpisë së saj në Paris, prandaj u detyrua të strehohej, së bashku me vajzat, në shtëpinë e disa miqve.
Kur Einstein-i mori vesh për skandalin, u zemërua shumë nga mizoria e shtypit që e kishte bërë domen të opinionit publik një çështje private, me qëllimin e paramenduar për të shkatërruar reputacionin shkencor të zonjës Curie. Prandaj, për të dëshmuar afërsinë e tij, Einstein i shkroi një letër koleges të tij, që përmendet nga Walter Isaacson në librin e tij “Albert Einstein. Jeta e tij, universi i tij”:
Tejet e vlerësuara zonja Curie;
Mos qeshni me mua, nëse po ju shkruaj pa pasur asgjë të arsyeshme për t’iu thënë. Por, jam kaq i zemëruar me mënyrën e pahijshme, përmes së cilës publiku është interesuar kohët e fundit për ju, sa e ndjej absolutisht për detyrë të shprehë ndjesinë që kam përbrenda.
Gjithsesi, unë jam i bindur se ju vazhdimisht e përçmoni këtë llum njerëzish, qofshin ata që ushqejnë një respekt hipokrit ndaj jush, por edhe ata që përpiqen të kënaqin oreksin e tyre për sensacion! Ndjehem i detyruar t’ju them se sa shumë e adhuroj zgjuarsinë, energjinë dhe ndershmërinë tuaj, dhe se ndihem me fat që kam pasur mundësinë të takohem me ju personalisht në Bruksel.
Kushdo që nuk i takon këtij grupimi zvarranikësh është sigurisht i lumtur, tani, por edhe më parë, që kemi në mesin tonë njerëz si ju, dhe madje si zoti Langevin, njerëz të vërtetë, me të cilët ndjehesh i privilegjuar të jesh në kontakt. Nëse llumi do të vazhdojë të merret me ju, mos i lexoni ato pisllëqe, për më tepër lëruani ato zvarranikëve për të cilat janë prodhuar.
Me nderimet më miqësore ndaj jush, Curie dhe Langevin.
Përzemërsisht A. Einstein.
Menjëherë pas skandalit, Curie mori çmimin e saj të dytë Nobel, këtë herë në Kimi për zbulimin e radiumit dhe poloniumit. Deri më sot, mbetet i vetmi person që e ka fituar çmimin Nobel në dy disiplina të ndryshme.
Përshtati për Tirana Today, Alket Goce
