Pas vendimit të Gjykatës së Hagës për dënimin me burgim të përjetshëm të Ratko Mlladiç i cili u shpall fajtor për gjenocid për mizoritë e kryera gjatë luftës në Bosnje nga viti 1992 deri në 1995 filluan dhe reagimet e para në media.
Ish-diplomati amerikan dhe njohësi i çështjeve të Ballkanit, Daniel Serwer, duke i bërë një analizë punës së Tribunalit të Hagës rreth impaktit politik të tij tha se kjo gjykatë ka larguar nga skena politike udhëheqësit e luftës.
Serwer e ka përmendur me këtë rast se po të mos ndodhte kështu Bosnja dhe Serbia do të kishin raporte më të tensionuara.
Mladiqi dhe Karaxhiqi ishin detyruar të arratiseshin, Millosheviqi ishte mundur në zgjedhje dhe ishte ekstraduar – po të kishin mbetur ata politikisht aktivë ose vetëm të pranishëm në ambientet e tyre politike Sarajeva dhe Beogradi do të ishin më të tensionuar.
“Kjo është më pak e vërtetë për të akuzuarit kroat, boshnjak dhe kosovar, veçmas pse lidershipi më i lartë i tyre nuk ishin akuzuar asnjëherë. Presidenti kroat Tudjman dhe Presidenti Izetbegovic janë të vdekur. Kryeministri Haradinaj është akuzuar dhe liruar. Tani, ai është përsëri kryeministër. Ai dhe Presidenti i Kosovës, ose figura tjera të UÇK-së ende mund të akuzohen, nga “Gjykata Speciale” e Kosovës që përbëhet nga stafi ndërkombëtar në Hagë e që do të merret me krimet e pasluftës”, shkruan Serwer.
“Disa mund të thonë se dështimi për të mbajtur përgjegjës më shumë liderë kroatë, boshnjakë dhe lirimi i disa udhëheqësve ushtarakë të tyre, tregon se Tribunali është i njëanshëm kundër serbëve, ose implementon vetëm drejtësinë e fituesit.
Disa lirime i shoh si të vështira për t’i kuptuar, por është e rëndësishme të mbahet mend se Gjykata si ICTY që ndjek praktikat më të mira në procedurat bashkëkohore kriminale ka gjasa më shumë ta lirojë fajtorin sesa ta dënojë të pafajshmin, e kështu duhet edhe të jetë”, ka shtuar Serwer.
